woensdag 17 november 2021

Dogshitlane fantasy

In de muziekwereld, waar ik ooit, hoelang alweer geleden, werkte niet ongebruikelijk: voor de een een hit, voor de ander een flop. Maar er waren ook onverbiddelijke hits die na hun nummer 1 plaats in de Hitparade ingeleverd te hebben, verdwenen  om een tijdje later even onverbiddelijk weer terug te keren. U weet er vast wel een paar te benoemen. Maar ook in de verhalenwereld van Groenegraf.nl is dit fenomeen niet onbekend: verhalen komen en gaan en soms  lijkt het of ze nooit weg zijn geweest en opnieuw verteld moeten worden. Dogshitlane Fantasy is er zo één: een niet uit te roeien verhaal over  de ellende  veroorzaakt door hondenpoep. Net toen ik dacht: het lijkt de goede kant op te gaan werd ik door berichtgeving in onze onvolprezen Baarnsche Courant teruggefloten en met de neus op de stinkende feiten gedrukt (!) en die logen er niet om:  

Voorpagina Baarnsche Courant van 8 november j.l.:   Hondenpoep onder bladeren, gevolgd door redactionele, van fraaie foto’s voorziene,  beschouwingen op de pagina’s 4 en 5 met als titel ’Heel erg vies en vervelend’ , gevolgd door ’Hondenpoep: ergernis nr. 1’  


Reden genoeg om het verhaal over het ontstaan van de ooit door mij geschreven ijzersterke titel ’Dogshitlane’ uit maart 2018, in april 2020 gevolgd door ’Dogshitlane Revisited’ maar weer eens  van stal te halen. Opnieuw op weg een onverbiddelijke hit te worden. Eigenlijk nooit weggeweest! Is er dan helemaal niets veranderd? Tuurlijk wel: een ander heeft mijn plek op de woensdagmiddag bij de Historische Kring ingenomen en baant zich nu een weg door het alsmaar groeiende fraaie fotoarchief. Dogshitlane daarentegen is echter van alle tijden!


Dogshitlane fantasy

door Ed Vermeulen


’While raindrops gently touched my windowpane
me and my dog strolled along down dogshitlane’
Performing artist & Music: Boo & his Dogcats, Lyrics: Eddie V.

Bij het lezen van de titel van dit verhaaltje denkt u misschien dat uw schrijver zich op het kwispelende pad van de dierenjournalistiek en animalcrackers begeven heeft. Niets is echter wat het lijkt…

’Me and my dog’: Tasso 1946/47.
We woonden beiden op het adres Spoorstraat 2
en konden het goed met elkaar vinden,
je kunt stellen dat we vrienden waren;
Tasso was de hond van mijn inwonende
oom en tante Bill en Joke Visser,
in 1947 met zijn baasjes naar Texel vertrokken;
op Texel doodgegaan en begraven;
foto gemaakt bij fotoatelier Klein,
Oude Utrechtseweg 10.

Wat ooit was
Ik heb natuurlijk niet voor niets een dikke dertig jaar bij Polygram International, ooit een van ‘s werelds grootste entertainment giganten, waarvan het hoofdkantoor gevestigd was in de muzikaalste villa van Baarn, Hoog Wolde, gewerkt. Hierdoor ontstond een gerede  kans op kruisbestuiving met de vele artiesten, waaronder een groot aantal singer-songwriters, die ik in deze zeer inspirerende jaren mocht ontmoeten, groot. Je stak er wat van op!

Hier en nu
Nu is alles anders: waar ooit Polygram gehuisvest was, huist nu Universal, in plaats van het Amerikaanse muziekblad Billboard lees ik  de Baarnsche Courant en in plaats van zakenreisjes naar het buitenland (sommigen spraken van snoepreisjes) ’werk’ ik  nu op de woensdagmiddagen in het fotoarchief van de Historische Kring Baerne (HKB). Een archief waar ruim zeventienduizend (17.000!), veelal unieke foto’s, voorhanden zijn om digitaal bekeken te worden.

Bomenpracht op de Javalaan  (Coll. Groenegraf.nl)

Dogshitlane
In mijn Polygramjaren liep mijn vaste route van huis naar Hoog Wolde langs de uiterst lommerrijke en historisch verantwoorde Javalaan. Een prachtige laan (nog steeds overigens) die door mij, gezien de enorme aantallen hondendrollen, gedeponeerd naast en rond de vele bomen, al snel tot Dogshitlane werd omgedoopt. Ik herinner mij de muffe stank die op warme zomerdagen rond de bomen hing. U begrijpt het al: dit moest een keer leiden tot een onverbiddelijke hitsong , de eerste twee regels waarvan u boven aan dit verhaaltje ziet afgedrukt!

Baarnsche Courant
Dit alles kwam bij mij boven bij het lezen van een artikeltje in de Baarnsche Courant van 7 maart 2018 met als titel:


Baarnsche Courant 7 maart 2018

                                   
U heeft het natuurlijk ook gelezen en u net als ik afgevraagd: Ruysdaelhof? Waar dan? Het antwoord lag voor de hand: de schilders-buurt en de voormalige gereformeerde kerk aan de Eemweg. 

Strip DiRKJaN  (door Mark Retera in Veronicamagazine)


Fotoarchief Historische Kring Baerne
Wat schetst mijn verbazing toen ik op een zoektocht in het fotoarchief van de HKB de volgende foto ontdekte:

Spoorstraat: u bent gewaarschuwd!  (Coll. HKB)
           
Dogshitlane in wording (?), in dit geval de Spoorstraat, vastgelegd in een duidelijke zwart/wit foto: een berg zand voorzien van een spandoek met een tekst die niets aan de verbeelding overlaat.
                                 
De moraal van deze ’net niet’ fabel
Natuurlijk weet ik wel meer plekken in ons mooie dorp waar de benaming Dogshitlane op van toepassing kan zijn. Wat dacht u van het zogenaamde kerkenpad of koeienpaadje, sinds mensenheugenis de verbinding tussen Schoolstraat en Eemstraat, mijn vaste route naar de HKB: Dogshitwalk! Maar u kent er vast wel meer.  Dogshitlane fantasy is immers van alle tijden, in muziekjargon: een onverbiddelijke en veel gecoverde hit, hard op weg om een evergreen te worden!


Tegelijkertijd is maar weer eens bewezen dat het fotoarchief van de Historische Kring Baerne, bijzondere fotografische pareltjes bevat. Of beter gezegd: het voorziet daardoor duidelijk in een behoefte! Komt u ook eens kijken? Een gestaag groeiend aantal belangstellenden ging u al voor. Gewoon doen! U bent van harte welkom.

Ed Vermeulen (1942)











Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op.
 Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

Bent u geïnspireerd geraakt door dit oud-Baarn verhaal en wilt u zelf eens wat 
schrijven voor onze website? Stuur uw verhaal dan

Geen opmerkingen:

Een reactie posten