De Knipperbol weet u het nog?

Het is 14 december 1957. Men heeft ondekt, dat wij bestaan! En daarom zijn wij, voetgangers blij met de knipperbollen.



In Hilversum op de Groest stonden er wel 6. De knipperbollen voldeden niet en werden buiten werking gesteld

De voetgangers hebben enkele maanden geleden hun eerste overwinning behaald op het gemotoriseerde verkeer met de zebrapaden en oranje ballonnen, die in de volks­mond knipperbollen genoemd worden, een naam, welke eerder aan luxe­broodjes dan aan verkeerslichten doet denken. Eerlijk gezegd hebben wij de indruk, dat de overheid die dingen aan de voetgangers gegeven heeft om nu eindelijk ook maar eens iets voor hén te doen. Wij willen niet ontkennen, dat de knipperbollen nuttig zijn, maar de statistieken wij­zen uit, dat de verkeersongevallen, waarbij voetgangers betrokken zijn, voor slechts een gering percentage op oversteekplaatsen geschieden. Zij, die van de knipperbollen veel heil verwachten, zouden weleens bedrogen kunnen uitkomen. Het lugubere dodencijfer van de voetgangers, dat jaarlijks rond de vierhonderd zweeft, zal er niet in belangrijke mate door worden verlaagd.

Met de kinderwagen oversteken kan
 een gevaarlijke bezigheid zijn

Het voetgangersprobleem houdt ten nauwste verband met de snelle ontwikkeling van het motorische ver­keer. In verscheidene kranteartikelen, welke in de loop der jaren over dit onderwerp geschreven zijn, heeft men automobilisten en voetgangers ge­schilderd als gangsters en halve idioten. Wij zullen daar niet aan meedoen. We weten nu zo langzamerhand wel, dat er automobilisten zijn, die onverantwoordelijk rijden, en voetgangers, die de schijn wekken, dat zij een eind aan hun leven willen maken. Dergelijke lieden zullen er altijd blijven. Men kan alleen proberen door voorlichting en opvoeding in dit opzicht heeft het Verbond voor Veilig Verkeer het publiek reeds onschatbare diensten bewezen - hun aantal tot een minimum terug te brengen.

Het komt ons voor, dat men over het algemeen te veel en te nadrukkelijk over de schuldvraag twist, terwijl men aan de oorzaken, welke een ongeluk tot gevolg hebben, vaak onvoldoende aandacht schenkt. De ervaring heeft geleerd, dat deze oorzaken soms buiten de betrokkenen liggen; de gesteldheid van de weg kan bijvoorbeeld een rol spelen. Zo heeft de A.N.W.B. een jarenlange strijd gevoerd voor de verbetering van de oversteekplaats, welke in de verkeersgeschiedenis bekendstaat als het "dodenkruispunt Laren". Toen dit kruispunt, nadat er 'tientallen doden gevallen waren, eindelijk veranderd werd, hoorde men niet meer van ongelukken. Er zullen op dit kruispunt wel fouten gemaakt zijn en de rechter heeft inmiddels reeds lang de schuldvraag van elk ongeval afzonderlijk vastgesteld, maar wie zijn uiteindelijk verantwoordelijk voor velen van deze slachtoffers? Zijn dat niet de instanties, die met de verbetering jarenlang getraineerd hebben! Een dergelijke strijd hebben de inwoners van Wassenaar moeten voeren voor de veiligheid van hun kinderen, die een drukke verkeersweg moesten oversteken. Het heeft hun heel wat moeite gekost, voordat zij hun voetgangerstunnel kregen.

Fietsers en bromfietsers gebruiken de trottoirs

Als men de voetgangers daadwerkelijk wil beschermen, zal men hun om te beginnen ruim baan moeten geven. In verschillende steden zijn voorbeelden aan te wijzen van trottoirs langs drukke verkeerswegen, die zo smal zijn, dat men bij het passeren soms de stoep, af moet, wat veelal levensgevaarlijk is. Bredere trottoirs en, als daardoor de rijweg te smal wordt, eenrichtingverkeer, zelfs al vraagt dit financiële offers voor het aanleggen van een parallelweg, zijn hier onzes inziens de enige oplossing. Zowel voetgangers als snelverkeer zullen van een dergelijke verbeterde situatie profiteren.

Zo weinig heeft men zich tot voor kort voor de voetgangers geïnteresseerd; dat men zelfs nog geen behoorlijk inzicht heeft in de oorzaken, welke tot verkeersongevallen leiden, waarbij voetgangers betrokken zijn. Enkele jaren geleden heeft het Centraal Bureau voor de Statistiek verklaard, dat het niet het materiaal krijgt, dat geschikt is voor het vormen van een gefundeerd oordeel. Men heeft toen op verzoek van de A.N.W;B. een speciaal onderzoek ingesteld naar de ongevallen met dodelijke afloop, zodat wij u thans tenminste enkele globale cijfers kunnen geven.

Voor ouderen is oversteken vaak een
kwestie van leven en dood?

In de periode 1950-1954 hebben de voetgangers een triest record behaald met een dodencijfer, dat hoger is dan van welke andere groep verkeersdeelnemers ook, namelijk: 1940. Hiervan waren 882 slachtoffers jonger dan negen jaar en 739 vijftig jaar en ouder. Een groot aantal voetgangers vond de dood, omdat zij op een donkere weg van achteren waren aangereden. Personenwagens bleken met 714 doden de grootste vijanden van de voetgangers; daarna kwamen de vrachtauto's met 686 en verder in dalende lijn motorrijwielen (134), autobussen (108), trajns (90), paard-en-wagens (72) enzovoort. Personenwagens maken over het algemeen meer slachtoffers onder oudere personen. Wellicht zal men dit moeten toeschrijven aan de doorgaans grotere snelheid. Als dit inderdaad zo is, hebben de voetgangers reden tot juichen, nu in de bebouwde kom weer een maximumsnelheid is ingevoerd. Vrachtauto's maken meer slachtoffers onder de kinderen. Grote gevaren schuilen in het klimmen achter op de wagen of spelen achter een wagen, die plotseling achteruit gereden wordt.

Bij onderzoekingen komt men vaak tot verrassende ontdekkingen. Uit een Engelse publikatie, getiteld "The Child on the Road" - het kind op de weg - waarvoor men dertigduizend verkeersongevallen met letsel bestudeerd heeft, blijkt, dat' jongens van vijftien en zestien jaar driemaal zoveel ongevallen krijgen als vijf- en zesjarigen, die pas naar school gaan en van wie men gedacht had, dat zij in het verkeer het grootste risico droegen. Met dit al is de voetganger vooralsnog een paria op de weg. Dit geldt in hoge mate zelfs op wegkruisingen, waar politieagenten met stopborden staan. Als het bord op groen gezet wordt, krijgt men vaak nog geen gelegenheid om over te steken van wegen het verkeer, dat rechtsaf slaat. Ook verkeersagenten schijnen weleens te vergeten, dat er ook nog voetgangers zijn.

losliggende stoeptegels ook zo leuk!

Men is jarenlang in brede kringen voorstander geweest van ondergrondse oversteekplaatsen voor voetgangers. In sommige steden, onder andere in Arnhem, heeft men hiermee proeven genomen, maar het resultaat was verre van bevredigend: men maakte er weinig of geen gebruik van. Nu is het mogelijk, dat deze oversteekplaatsen niet bijzonder gunstig liggen, maar als men de voetgangerstunnel bij het Centraal Station te Amsterdam, waarop niets aan te merken is, als voorbeeld neemt, kan men ronduit zeggen, dat de voetgangers hard bezig zijn hun belangen te verprutsen. Het geld, dat in deze tunnel is gestoken, is echter niet weggegooid. Over enkele jaren zal het verkeer zo zijn toegenomen, dat men hem wel zal moeten gebruiken.

In de komende jaren zal het voetgangersprobleem meer dan ooit tevoren de aandacht hebben van de experts. De tijd dringt, want het aantal doden wordt steeds groter. In de periode van januari tot juli van dit jaar eiste het verkeer tweehonderdzesendertig slachtoffers onder de voetgangers. Het is een schrale troost, dat men daartegenover als recente verbeteringen de maximumsnelheid van het snelverkeer en de knipperbollen kan plaatsen, maar een begin is er. Men heeft blijkbaar eindelijk ontdekt, dat wij nog bestaan. Wij, voetgangers.

Geplaatst door L.J.A.Bakker 

 

http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter  

Kom in actie en deel ook uw Baarnse herinneringen op Groenegraf.nl

 

 

 

De oude apotheek Julius wordt niet vergeten

door Eric van der Ent

Hetty Fromme met haar creatie

U heeft het ongetwijfeld meegekregen. Apotheek Julius is nu te vinden in een prachtig nieuw pand op de hoek Laanstraat / Teding van Berkhoutstraat. Ik schreef er al over in een eerder artikel in ons weblog. Een mooie oude villa werd verruild voor een prachtig statig nieuw pand, maar dat wil niet zeggen dat de oude apotheek vergeten wordt. Hetty Fromme zorgde ervoor dat we ook nog kunnen blijven genieten van het oude winkelpand. Inmiddels is een miniatuur-uitvoering van de oude verkoopruimte, gemaakt door Hetty Fromme, te bewonderen in het nieuwe pand van Julius. Hetty maakte het prachtige miniatuur aan de hand van oude foto's.

Hieronder een impressie, met dank aan Wil Fromme voor de foto's.

Eric van der Ent

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. 

Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter.

Geïnspireerd geraakt door onze oud Baarn verhalen? 

Kom in aktie en stuur ons uw oud Baarn verhaal!

Mr. L. Onvlee 25 jaar hoofd van de school met de Bijbel

Meester L. Onvlee drukte vele jaren zijn stempel op de "School met den Bijbel". In 1914 vierde hij onder grote belangstelling zijn jubileum. Hier het verslag van de Baarnse Courant van 4 april 1914 te weten: 

Woensdag was de groote dag aange­broken waarop de heer L. Onvlee, hoofd der School met den Bijbel aan de Laan­straat, zijn zilveren jubileum als zooda­nig vierde.

Reeds des morgens vroeg hadden vriendenhanden den ingang der school kwistig met groen en bloemen versierd. Boven de deur prijkte in sierlijke letters het "Hulde aan den Jubilaris". De drukte van naar 't feest verlangende kinderen groeide steeds aan en aan de woning van den jubilaris werden voortdurend bloemstukken en cadeaux aangedragen.

Wie den heer Onvlee kent en eenigs­zins van nabij zijn arbeid heeft mogen gadeslaan kan dat begrijpen. En wij zijn overtuigd dat de hulde hem ge­bracht de volkomen en hartelijke in­stemming van tal onzer inwoners heeft. Om 10 uur ving het schoolfeest aan.

De leerlingen waren, netjes uitgedoscht in twee lokalen ondergebracht. Toen Meester Onvlee door een der onderwijzers werd binnengeleid steeg uit der kinderen mond de zegenbede uit Psalm 134:3 op.

De oudste onderwijzer, de heer Berg­huis, sprak den jubilaris toe. De kinde­ren zijn blij, zoo zei hij, U met deze zegenbede te mogen begroeten. 25 jaar lang hebt Gij deze school geleid, hard gewerkt en het christelijk onderwijs te dezer plaatse tot grooten bloei gebracht. Onder Uwe leiding is deze school van 3 lokalen uitgebreid tot 8 en het aantal leerlingen gegroeid van 121 tot bijna 300, zoodat zij nu de rijkst bevolkte school onzer gemeente is. In de kracht van uw leven kwam gij hier. Gij, deedt U kennen als iemand die den Bijbel en het onderwijs liefheeft. Zoo ergens, dan is aan U en aan deze school bewaarheid: De hand des vlijtigen zal gezegend worden. Wij danken daarvoor Gods ge­nade en brengen U hulde als den man die God daartoe heeft gebruikt. De kinderen zongen nu een feestlied, ter eere van Meester expresselijk ge­maakt, waarna de heer Berghuis namens de kinderen een prachtige crapeau aan­bod.

De heer Jhr. Mr. J.W.H. Rutgers ­van Rozenburg sprak namens het school­bestuur en zeide ongeveer: Ook op deze feestmorgen heeft het bestuur uwer school niet willen ont­breken. 25 jaar lang hebt Gij, hoogge­achte heer Onvlee, Uw beste jaren van hoofd en hart tot heil der Baarnsche jeugd geschonken. De bede voor 25 jaar bij uw installatie uitgesproken, dat Gij mocht zijn, de rechte man op de rechte plaats, is in vervulling gegaan. In die jaren hebt Gij U geheel gegeven op een wijze boven mijn lof verheven. Gij hebt u een goeden naam bezorgd bij voor- en tegenstanders. Gij hebt in den eersten tijd nog meegemaakt de moeilijke jaren van het Christelijk onderwijs. Voor dat onderwijs hebt Gij offers gebracht.

Het levensverhaal van Louis Onvlee

In dit levensverhaal vertellen we u over Louis Onvlee. Zijn geboortewieg stond in Leiden, alwaar hij geboren werd als zoon van Hendrik Onvlee en Jannetje Blansjaar.
Louis werd geboren op donderdag 12 september 1850 en hij overleed op donderdag 1 februari 1945. Hij haalde de respectabele leeftijd van 94 jaar, 4 maanden en 19 dagen. Een prachtige leeftijd die niet iedereen gegund is. Louis stierf in Baarn.





Deze groep kinderen zijn kinderen van de School met de Bijbel in de Laanstraat in Baarn. Als u goed kijkt ziet u in het midden een oudere man met een zwarte hoed op. Dat is hoofdonderwijzer Louis Onvlee. De foto is genomen in de laanstraat. Links naast de groep met kinderen bevond zich de ingang van de School met de Bijbel op de hoek Laanstraat / Teding van Berkhoutstraat. Als u goed kijkt ziet u dat de kinderen met de klompen in het zand staan. Blijkbaar was de Laanstraat in die tijd nog onverhard. Het zou leuk zijn als mensen nog personen herkennen op deze foto, maar naar schatting is de foto al een eeuw oud. De kans dat nog personen herkend worden is dus helaas niet zo groot. Foto is genomen rond 1910.

Op deze foto ziet u hoofdonderwijzer Louis Onvlee met een groep kinderen van de School met de Bijbel in de Laanstraat in Baarn. De groep staat voor de ingang van de School met de Bijbel.

Relaties

Louis Onvlee had tweemaal een relatie. Bij zijn overlijden was hij partner van Maria Petronella Louise Reijse. Voor Maria Petronella Louise Reijse was hij weduwnaar van  Dina Johanna van Borselen.

Het gezin Louis Onvlee (6) en Dina Johanna van Borselen ( 7)

Overige wetenswaardigheden

Louis Onvlee woonde in 1888 aan de Teding van Berkhoutstraat te Baarn. Hij was de oprichter Christelijke zangvereniging Halleluja in Baarn.

Was hoofd van een school in Bergen op Zoom, en de school met de bijbel in Baarn. Werd Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Hij was ook Vice-Voorzitter Leerplichtcommissie.

Het graf aan de Wijkamplaan van Louis Onvlee is in opdracht van de familie van zijn 2e vrouw indertijd geruimd. De beheerder heeft de opengeslagen Bijbel die op de grafsteen lag met daarop de tekst: Joh.3 vers 16 gespaard en staat nu op een sokkel bij de ingang van de begraafplaats.

 

Bron aanvullingen en foto’s:

- Dhr. H. Onvlee uit Baarn,

- Mevr. J. Onvlee uit Baarn,

- T. Pluim, uit de geschiedenis van Baarn

Geplaatst door L.J.A.Bakker 

 http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter  

Kom in actie en deel ook uw Baarnse herinneringen op Groenegraf.nl

De gebouwen van Crescendo

door Johan Hut

Een paar krantenfoto’s uit 1981 zonder verhaal, dat lieten we u kort geleden zien. Twee daarvan riepen bij mij toch wat naar boven, omdat ze misschien een actueel vervolg krijgen. Het gaat om de huisvesting van Crescendo. Misschien blijft de muziekvereniging gewoon in het mooie eigen gebouw zitten, maar er bestaat ook kans dat zij verhuist. Dan zou het in de geschiedenis een derde eigen gebouw krijgen en opvallend genoeg voor de derde keer in de Acacialaan. Althans, als we het eerste stukje Plataanlaan voor het verhaal nog even de oude naam geven.

Timmerwerkplaats

Het kerkgebouw van de Nederduitsch Gereformeerde Kerk
aan de Eemnesserweg

Crescendo werd opgericht op 30 oktober 1894. In het jubileumboekje ui 1994 lees ik dat het doel was:
“Het beoefenen van instrumentale muziek, om daardoor veredelend op hare leden te werken. En muzikale kennis en beschaving te kweeken, door het houden van oefeningen en het geven van uitvoeringen en ook wel wedstrijden te geven.”
Een oefenruimte werd direct gevonden, omdat er kort daarvoor een kerkgebouw was vrijgekomen. Het was het gebouw van de Nederduitsch Gereformeerde Kerk aan de Eemnesserweg, tegenover waar later de Koningin Julianaschool stond. Het gebouw is nog steeds te zien vanaf de grote parkeerplaats. De achterste helft is in gebruik bij drukkerij Bakker, de voorste helft is verdeeld in een beneden- en een bovenwoning.
Het kerkgebouw werd gebouwd in 1888 en hield die functie slechts tot 1893. Het op twee na oudste kerkgebouw van Baarn heeft die functie maar vijf jaar gehad. De kerk ging namelijk al snel samen met die aan de Oude Utrechtseweg. Meester Pluim schreef in zijn beroemde boek ‘Uit de Geschiedenis van Baarn’ over het gebouw: “Het werd verkocht en voortaan als vergaderlokaal voor verschillende verenigingen gebruikt, zoals voor Crescendo en Zanglust.” Hier zat de grote meester fout, zo blijkt uit het boekje van Crescendo. De muziekvereniging oefende er wel, maar dat was niet de hoofdbestemming van het gebouw. Een citaat: “Aangezien deze zaal overdag tevens gebruikt werd als timmerwerkplaats, dienden de leden bij toerbeurt één uur voor aanvang der repetities de zaal in orde te maken. Dan werden zonodig de houtkrullen opgeruimd, de vloer aangeveegd, de olielampen gevuld en aangestoken, de kachel aangemaakt en de banken en lessenaars op hun plaats gezet.”

Achterzaaltje

Het repetitielokaal aan de Acacialaan, op de hoek met de Lindenlaan
(foto: Lucienne Bieshaar van Wissing)

Al na zeven jaar, in 1901, kreeg Crescendo een eigen gebouw. Het jubileumboekje: “Op initiatief van de toenmalige  Baarnse burgemeester d’Aulnis de Bourouill werd een commissie gevormd voor de bouw van een repetitielokaal annex conciërgewoning. Deze commissie wist het hier benodigde kapitaal van 7000 gulden in renteloze aandelen bijeen te brengen. In minder dan een  halfjaar tijd werd de bouw gerealiseerd, en op 1 juli 1901 waren de eerste muzikale klanken te horen in dit gebouw aan de Acacialaan.”
Het gebouw stond ongeveer tegenover kleuterschool Lenteleven en voor het gebouw waar later de Baarnse Ziekenomroep gevestigd was. Het was niet meer dan een woning met aanbouw en het is eigenlijk een wonder dat de groeiende vereniging het er 85 jaar uithield. Het boekje hierover verder:
“In 1981 kwam het bestuur van Crescendo tot de conclusie dat het gebouw niet meer aan de eisen van de tijd voldeed. Zo was er geen eigen toilet, geen garderobe, geen bergruimte voor instrumenten en geen bestuurskamer. Bovendien was een flinke achterstand in onderhoud ontstaan.”
Het is bijna niet te geloven dat zo’n grote verenging nog niet eens zo lang geleden in een achterzaaltje huisde.

Naast de Boemerang

Het huidige gebouw naast de Boemerang.
(foto: Google Maps)

Een nieuwe plek werd gevonden op de grond waar de Oorsprong (lagere school en mavo) was afgebroken, tegenover de brandweerkazerne. De Boemerang was er al gebouwd, de gymzaal van de Oorsprong was blijven staan. Die gymzaal werd door de gemeente verhuurd aan een groothandel in de horecabranche. Begin jaren negentig verkocht de gemeente het aan een projectontwikkelaar, die het sloopte en er een gezondheidscentrum bouwde. Niet te verwarren met het gezondheidscentrum dat jaren later zo’n honderd meter verderop door apotheker Bierhaalder werd neergezet.
Tussen de Boemerang en het gymzaaltje lag nog een terrein braak en dat werd gekocht door Crescendo. Het boekje: “Door de medewerking van het gemeentebestuur, de steun van een groot aantal sponsors en natuurlijk de enorme inzet van de eigen leden kon de gewenste nieuwbouw werkelijkheid worden.”
Op 26 april 1986 werd het gebouw geopend.

Verder opschuiven

De (nu leegstaande) Boemerang.
(foto: coll. Stichting Groenegraf.nl)

Nu dient zich misschien weer een nieuwe verhuizing aan, maar niet op verzoek van Crescendo. Aan de achterzijde grenst het gebouw aan een terrein aan de Heuveloordstraat, dat verrassend groot is voor wie het niet kent. De ontsluiting aan de Heuveloordstraat is smal, een tweede ontsluiting aan de Plataanlaan zou wenselijk zijn. De Boemerang, die leeg staat, is breder dan Crescendo maar grenst niet goed aan het terrein. Gemeente en projectontwikkelaar Coen Hagedoorn willen heel graag dat Crescendo een paar meter opschuift en zich in de Boemerang vestigt. Het gebouw van Crescendo zou dan gesloopt worden en het terrein bij het grote project gevoegd worden.
In januari sprak RTV-Baarn erover met Crescendo-voorzitter Johan Laseur. Dat gesprek is hier nog te beluisteren: http://rtvbaarn.nl/?p=589

Crescendo is de laatste tien jaar van 80 naar 140 leden gegroeid. Een ledenstop is er niet. De voorzitter: “Als er  te veel leden komen, verzinnen we wel wat.” Opschuiven naar de Boemerang is uiteraard geen eenvoudige operatie. De Boemerang is groter, dus Crescendo wil best meewerken. Maar acht jaar geleden is er aan het eigen gebouw een stuk aangebouwd, wat ondanks het meebouwen door eigen leden 100.000 euro heeft gekost. Dat moet dus bij een verhuizing worden terugverdiend. Bovendien eist de nieuwe inrichting van de Boemerang nogal wat aan isolatie, zowel van buitenmuren als binnenmuren. Als je aan het spelen bent, mag je niet het geluid horen van de muzikanten in de zaal naast je. Als de ontwikkelaar niet voldoende over de brug komt, blijft Crescendo lekker zitten waar het zit. Maar de kans is ook reëel dat de vereniging gerekend vanaf het historische eerste gebouw aan de Acacialaan voor de tweede keer in dezelfde straat een stukje opschuift richting Eemnesserweg.

Johan Hut

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. 

Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op  Facebook en Twitter

Geïnspireerd geraakt door onze oud Baarn-verhalen?

Kom in actie en deel ook uw herinneringen op Groenegraf.nl.

Wie, wat, waar: De Baarnse fotograaf Adriaan Boer

Speurder, de speurhond van Groenegraf.nl

Vandaag is een nieuwe uitzending in de rubriek Wie, Wat, Waar? bij RTV Baarn gestart. De rubriek is een samenwerking met Stichting Groenegraf.nl. U kent inmiddels onze speurhond "Speurneus". Tijdens de uitzending van de rubriek Wie, Wat, Waar? graaft Speurneus telkens een foto van Groengraf.nl op. Wij hopen dan dat de kijkers van RTV Baarn en de volgers van Groenegraf.nl de vragen die we hebben over de foto kunnen beantwoorden.

Begin vorige eeuw was aan de Teding van Berkhoutstraat in Baarn de fotostudio te vinden van fotograaf Adriaan Boer. Adriaan Boer heeft in die tijd talloze portretfoto's gemaakt van Baarnaars. Deze drukte hij af op zogenaamde Carte de Visite, kleine kartonnen kaartjes, zo groot als een visitekaartje, met daarop een portretfoto geplakt. Soms waren die foto's ook wat groter.

Regelmatig komen we in Baarn dit soort foto's van Adriaan Boer tegen, maar er zijn ongetwijfeld nog veel meer van dat soort foto's in oude fotoalbums in Baarn. Die foto's zouden wij graag willen scannen zodat we deze op onze site kunnen gebruiken.

Heeft u zo'n Carte de Visite? Laat het ons dan weten.

Meer informatie leest u op onze site via deze link, of bekijkt u op RTV Baarn. De uitzending blijft ook te zien op onze site via deze link. Op die plek kunt u gelijk ook uw reacties plaatsen.

We zijn heel erg benieuwd of u ons kunt helpen!

De uitzendingen van RTV Baarn zijn te zien via het digitale pakket van Ziggo op kanaal 42 of via de stream op www.rtvbaarn.nl, YouTube en Facebook. 
Ook via Xs4all en Telfort met de witte afstandsbediening op kanaal 626 en via XMS, Edutel, Fiber.nl, Stipte, Lybrandt en Telfort met de zwarte afstandsbediening op kanaal 2125.

Op onze site is deze rubriek te volgen via www.groengraf.nl/wiewatwaar

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

Geïnspireerd geraakt door onze oud Baarn-verhalen?
Kom in actie en deel ook uw herinneringen op Groenegraf.nl.