Ben van Oostveen en de Baarnsche Motorclub



Baarnsche Motor Club



Ben van Oostveen in 1950

Dit verhaal gaat over Bernardus Johannes (Ben) van Oostveen. Ben is geboren op 9 juni 1922 en is de zoon van Marinus van Oostveen en Johanna Allegonda Segenhout. Ben is de kleinzoon van Bernardus Johannes van Oostveen en Christina Francisca van den Bergh.



Nel rechts in 2005 naast haar zus Jans


Ben is in het huwelijk getreden met Jantje Petronella Cornelia (Nel) Beerschooten en is een dochter van Leendert Johannes Beerschooten en Willemijntje Overeem.  Nel is de kleindochter van Willem Beerschooten en Ploontje de Witte. Samen kregen Ben en Nel op 16 april 1951 hun dochter Bea.



Hotel Restaurant Astoria in Baarn

Ben nam in 1956 Hotel - Restaurant Astoria, gelegen aan de Oranjestraat 8, over van zijn vader Marinus van Oostveen.
Astoria was goed voor een persoonlijk kopje koffie of een borrel tot aan gezelschappen van 400 personen toe. Vandaar dat er regelmatig touringcarbussen vol voor de deur stonden.



Het overlijden van Ben en Nel van Oostveen

Ben is overleden op 29 januari 1990 in Heetveld gemeente Vollenhove en Nel is overleden op 13 maart 2009 ook in Heetveld. Ben en Nel waren mijn Oom en Tante waar ik heel veel respect voor had.

De Baarnsche Motorclub

Rond 1948 ontstond de Baarnsche Motorclub. Bestuursleden in 1950 waren, Joop Jurriëns, Frans Kotten, Co van Amerongen en Ben van Oostveen.

Dit blijkt uit het hier links staande bedankje na de Domeinrit in augustus in 1950, Ter waardering voor de prestatie tijdens het noodweer.

Een tekening van een motorrijder rijdend door plassen in de regen is erop afgebeeld.








De Baarnsche Motorclub in de jaren rond 1950

Hier boven ziet u de leden van de Baarnsche Motorclub. Van links naar rechts zijn dit Ben van Oostveen, Nick Heesemans, Joop Sleeboom, Joop Jurriens, Frans Kotten en Teus Bos.


Ben van Oostveen en Arie van 't Riet

rechts Ben van Oostveen

















van links naar rechts met motorbril Frans Kotten, Nick Heesemans, Hennie van Klingeren, Gerrie Heesemans, Joop Sleeboom en Nel van Oostveen,gehurkt naast de motor zijn Annie en Joop Jurriens

 

Een familiefoto bij de motor van Ben





Lidmaatschap van de Koninklijke Nederlandse Motorrijders Vereniging
van Ben van Oostveen van 1 april 1950 tot 31 maart 1951

 

Een stil einde van de Baarnsche Motorclub

De Baarnsche Motorclub stierf een stille dood midden jaren zestig.

Op zoek naar informatie 

We zijn dus op zoek naar meer informatie over de eerste jaren van de Baarnsche Motorclub. Wie kan ons meer vertellen? Wie waren er lid van die club? Wie heeft nog oude foto's, krantenartikelen of ander beeldmateriaal dat betrekking heeft op deze vereniging? Neemt u alstublieft contact op met Els Wortel: Tel: 035-5313971, email ecmwortel@hotmail.nl.

Natuurlijk willen we zelf ook graag op de hoogte blijven, dus wilt u ons ook informeren? Email: groenegraf.baarn@gmail.com.
 

Verdere informatie over Astoria en de BMC

Wilt u meer informatie over Astoria en BMV Exelsior ? Klik dan hier
Wilt u meer informatie over over de Baarnsche Motorclub (BMC) ? Klik dan hier


 




Leen Bakker

Geplaatst door L.J.A.Bakker

http://ljabakker.magix.net/website

http://knipselsuitkranten.nl

http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

 

Het oudste orgel van Baarn

De talrijke Baarnse monumenten zijn niet allemaal vanaf de straat te zien. Het orgel op de foto is een pareltje, dat verborgen staat (hangt?) in een eenvoudig kerkgebouw, de Calvijnkerk aan de Tromplaan. Het is niet de oudste kerk van Baarn, maar wel het oudste orgel! Een legendarische hervormde predikant, zo mag je dominee Hendrik Meulenbelt noemen. Hij kwam in 1890 naar de Pauluskerk op de Brink en bleef er 33 jaar. Op zijn initiatief werden drie belangrijke hervormde instellingen gesticht.

1. In 1892: een zalencentrum aan de Weteringstraat, door hem ‘evangelisatielokaal’ genoemd. Dit werd in 1928 vervangen door het ‘gebouw voor Christelijke Belangen’ tegen de Astroschool aan en in 1986 door de Herberg van Paulus tegen de Pauluskerk aan.

2. In 1907: een ‘Tehuis voor Weezen en Ouden van Dagen’ aan de Tromplaan. Dit werd het huidige verzorgingshuis Schoonoord en is thans niet meer hervormd, maar protestants-christelijk. Dat is een verzamelnaam voor alle protestantse richtingen.

3. In 1910: een hervormde lagere school, later dr. P.V. Astroschool genoemd. De oudere School met den Bijbel in de Laanstraat (uit 1881) kreeg zodoende een gereformeerd karakter. De huidige Amalia-Astroschool is weer protestants-christelijk, een van de vier in Baarn. Hervormden en gereformeerden zijn ook op dat vlak allang herenigd.

De Hervormde Kerk bloeide dus en niet alleen op zondag. Toen dominee Meulenbelt in 1923 vertrok, werden twee predikanten tegelijk aangetrokken: ds. Abraham Adriani en ds. Izaäk Kievit. Er was ruimte gekomen om een deel van de gemeente apart te bedienen. In 1906 was landelijk de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk opgericht. Dat was een organisatie van hervormden die vonden dat hun kerk te vrijzinnig werd. Zij wilden echter geen kerkscheuring, maar hielden onder leiding van dominee Kievit hun eigen kerkdiensten. Er waren vanaf dat moment dus eigenlijk twee verschillende soorten hervormden, die wel een overkoepelende kerkenraad hadden. De gemeenteleden die dominee Kievit volgden, bouwden de Calvijnkerk aan de Tromplaan, die in 1925 in gebruik werd genomen. Tegenwoordig komen deze mensen op zondagmorgen bijeen in hun eigen gebouw en ’s middags op de Brink, omdat de gemeente van de Pauluskerk geen middagdiensten houdt. Zo onderstreept de gemeente van de Calvijnkerk dat ze gewoon hervormd is en niet afgescheiden.

Een orgel verhuizen
Zoals gezegd is de Calvijnkerk niet het oudste kerkgebouw van Baarn. Wel heeft het het oudste orgel. Orgels in oudere Baarnse kerkgebouwen zijn later vervangen. Wat gebeurt er eigenlijk mee, gaan afgedankte orgels naar de gemeentewerf? Nee, bijna nooit. Vaak wordt een orgel gerenoveerd en/of uitgebreid, maar als het helemaal wordt vervangen, is er voor het oude orgel nog wel ergens plaats. De Pauluskerk had in 1826 een orgel geplaatst, dat in 1890 werd verkocht aan de gereformeerde Höftekerk in Hardenberg. Het in 1890 nieuw geplaatste orgel werd in 1959 verkocht aan de Marcuskerk in Utrecht-Zuid. Het huidige orgel op de Brink is dus nog maar jong, voor een orgel.

Baarnse kerken hebben niet alleen orgels aan andere kerken verkocht, het omgekeerde is ook voorgekomen en wel bij de Calvijnkerk. Het orgel dat daar in 1925 werd geplaatst, stamt uit 1861. In dat jaar werd het gebouwd en geplaatst in de Kerk van Onze Lieve Vrouw Visitatie te Oosterblokker, een dorp nabij Hoorn. De orgelbouwer was L. Ypma & Co. In 1925 wilden de Oosterblokkers kennelijk een nieuw orgel en verkochten ze het oude aan de Calvijnkerk. Rooms-katholiek of protestants, dat maakt voor een orgel natuurlijk niet uit. Verhuizing van een orgel gebeurt niet door een verhuisbedrijf. Kijk maar eens naar de foto, dat instrument zet je niet zomaar even neer. Het wordt uit elkaar gehaald en opnieuw geplaatst, vaak met vernieuwing en uitbreiding. Niet door een verhuizer, maar door een orgelbouwer, in dit geval Bernard Pels & Zn. Hij veranderde er nauwelijks iets aan, het bleef dus echt het orgel van 1861. In 1966 werd het enigszins uitgebreid door orgelbouwer Fonteijn & Gaal en in 1976 werd er wat aan opgeknapt door J.J. Elbertse & Zn.

Dominee wordt orgelbouwer
Toen ik onlangs met deze materie bezig was, had ik een korte mailwisseling met Kok van Nood. Hij was predikant van een andere kerk, namelijk de Paaskerk, van 1992 tot zijn pensionering in 2005. Daarna gooide hij het roer rigoureus om. Uit zijn tot studeerkamer verbouwde garage verwijderde hij bijna al zijn boeken, en dat zijn er bij een dominee heel veel. Hij maakte er een werkplaats van, waarin hij harmoniums repareerde. Een harmonium is een huiskamerorgeltje, vroeger vooral in trek bij gereformeerden. Om er muziek uit te krijgen moet je er met een voetpedaal lucht in blazen. Het instrument heeft drie prachtige bijnamen:

- cirkelzaag des geloofs;

- psalmenpomp;

- halleluja-commode.


Grappig is, dat het instrument niet meer alleen in trek is bij klassieke gereformeerde gezinnen. Van Nood heeft ook popmuzikanten onder zijn klanten. In zijn mail schreef de kersverse orgelbouwer me dat hij op dat moment twee harmoniums in reparatie had die iets ouder waren dan het orgel van de Calvijnkerk. Baarnaar Gerco Schaap, eindredacteur van het landelijke tijdschrift De Orgelvriend, protesteerde daarop meteen: een harmonium is geen orgel. Oké, talloze gereformeerde jongetjes hebben erop leren orgelspelen, maar technisch gezien vertoont het instrument meer overeenkomst met een accordeon dan met een orgel. Desgevraagd schreef Kok van Nood me dat Gerco Schaap daar helemaal gelijk in heeft. Heel toevallig woont Van Nood schuin tegenover de Calvijnkerk. Je zou zomaar door de Tromplaan kunnen fietsen zonder te beseffen dat daar regelmatig enthousiaste organisten met hun passie bezig zijn.

Johan Hut

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

Bloemist Oosterbroek maakt een bruidsboeket voor Ben Boterenbrood

Ben Boterenbrood en Judith van Keulen op hun huwelijksdag

We schrijven 15 augustus 1960. Voor Bernhard (Ben) Boterenbrood (*1937) en Judith van Keulen (*1938) waarschijnlijk één van de gelukkigste dagen in hun leven. Ben, zoon van Arend Boterenbrood en Johanna Westerink trouwt die dag met Judith. Een feest met alles erop en eraan, het burgerlijk huwelijk op het gemeentehuis in Baarn, kerkelijk huwelijk in de Pauluskerk op de Brink en tot slot een mooi feest in Astoria aan de Oranjestraat in Baarn.

Natuurlijk mag op die dag een mooi bruidsboeket niet ontbreken en het bruidspaar kiest ervoor om het boeket te laten maken door bloemist Anthonie Jan (Anton) Oosterbroek aan de Eemnesserweg 78 in Baarn.

Het bruidsboeket van Ben en Judith Boterenbrood, gemaakt door bloemist Anton Oosterbroek

Een jonge Anton Oosterbroek
(1899-1973) op school

Het maken van het bruidsboeket kon je wel overlaten aan Anton Oosterbroek. Hij had daar immers ruime ervaring mee. Al jarenlang dreef hij zijn bloemenwinkel aan de Eemnesserweg. Anthonie Jan Oosterbroek werd op 24 mei 1899 in Baarn geboren als zoon van Aart Johannes Oosterbroek en Adriana de Winter.
Anton wist al jong dat hij met bloemen en planten bezig wilde zijn. Hij begon zijn carriere als tuinknecht en korte tijd later had hij zijn eigen bloemenwinkel. Òp 4 december 1929 trouwde hij met de Utrechtse Clasina Elisabeth (Sientje) Rodrigo, dochter van Arie Hendricus Rodrigo en Clasina Elisabet Croes. Het echtpaar vestigde zich in Baarn waar hun drie zoons Aart Johannes (1931-2002), Arie Hendrikus (1933-1999) en Anthonie Jan (*1933) geboren werden.

Het gezin van Anthonie Jan Oosterbroek en Clasina Elisabeth Rodrigo. De twee kinderen zijn de oudste zoons Aart en Arie.
Rechts staat Aaltje Oosterbroek, zus van Anthonie Jan Oosterbroek.

Anthonie Jan Oosterbroek stierf op 9 juli 1973. Hij werd begraven op de nieuwe algemene begraafplaats aan de Wijkamplaan in Baarn. Vijf jaar later, op 14 maart 1978, stierf ook zijn echtgenote Sientje. Zij werd in hetzelfde graf te rusten gelegd.

Anton Oosterbroek op zijn kwekerij aan de Eemnesserweg

Ben en Judith Boterenbrood-Van Keulen in 2009

En hoe is het nu met het echtpaar Boterenbrood - Van Keulen afgelopen? In 1965 emigreerden Ben en Judith Boterenbrood met hun kinderen Arnold en Marjan naar Amerika. Een jaar later werd daar hun jongste zoon Peter geboren. In 2010 vierde het echtpaar hun gouden huwelijk. Ze zijn nog altijd bevriend met Ton Oosterbroek, zoon van 'onze' bloemist en zijn echtgenote Willy, die nog steeds in Baarn wonen.

Eric van der Ent

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op  Facebook en Twitter

Even voorstellen

Sinds 2005 kunnen onze bezoekers al genieten van de activiteiten van Stichting Groenegraf.nl. Aanvankelijk was op de site alleen wat stamboominformatie te vinden, maar al snel breidde de site zich uit groeide het aanbod van informatie en beeldmateriaal over de geschiedenis van Baarn en zijn oude bewoners. Ik hoef jullie geloof ik niet meer uit te leggen waar we ons zo mee bezig houden. Ik denk dat jullie dat inmiddels wel weten.

Met het 'groeien' van de site steeg ook de hoeveelheid werk dat gepaard gaat met het onderhoud van de site en het verwerken van reacties van bezoekers. Momenteel ontvang ik ongeveer vijftig e-mails per dag. De inhoud van die e-mails varieert van enthousiaste feedback op inhoud tot het verzoek om het verzorgen van grote uitzoekklussen met betrekking tot de geschiedenis van Baarn.

Jullie begrijpen dat het voor mij alleen ondoenbaar is geworden om het allemaal in mijn eentje bol te werken. Overdag een 'gewone' baan en in de vrije tijd het werken voor Groenegraf. Dan is de beschibare tijd beperkt. Vandaar dat ik begin dit jaar op zoek ben gegaan naar vrijwilligers die me kunnen helpen met scannen van beeldmateriaal en vewerken van informatie in onze databases. Dat ging goed, alleen groeide het aangeboden informatiemateriaal nog sneller als eerst en daarmee ook het aantal reacties en verzoekjes. Vorige week plaatste ik daarom een noodkreet in dit weblog. Er moet iets gebeuren waardoor ik greep kan krijgen op de emailfile in mijn mailbox. Gelukkig kreeg ik een berichtje van Karla Roskamp die aanbood om mij te helpen met het verwerken van reacties, aanvullingen en correcties. Afgelopen zondag hebben we samen overleg gehad hoe we dit vorm zouden kunnen geven. Besloten is dat Karla het beheer van de database 'Begraven in het Eemland' op zich zal nemen. Berichtjes, aanvullingen, correcties die betrekking hebben op deze database zullen dus vanaf nu door haar verwerkt worden. Een aantal vrijwilligers werken actief aan deze database door het toevoegen van nieuwe gegevens uit overlijdensberichten, bidprentjes, rouwkaarten etc. Karla zal vanaf nu ook eerste aanspreekpunt voor deze vrijwilligers worden.

Ook op redactioneel vlak hebben jullie de afgelopen tijd kunnen merken dat ik ondersteuning krijg van een aantal nieuwe medewerkers. Zo zijn er al een flink aantal bijdragen geleverd door Leen Bakker. Leen is oud-korpslid van de Baarnse brandweer en kan prachtig vertellen over branden in Baarn en over het korps zelf. Een aantal verhalen van zijn hand hebben jullie al kunnen lezen in ons weblog. Maar hij beperkt zich niet tot branden, hij snijdt ook andere onderwerpen aan die betrekking hebben op oud Baarn. Karla Roskamp heeft onlangs een verhaal over apotheek Julius geschreven dat in ons weblog te vinden is. In de toekomst zal zij hopelijk meer schrijven voor ons blog. Natuurlijk blijf ik ook mijn eigen bijdrage leveren aan de inhoud van de site en ons weblog.

Eric van der Ent Email Eric	Karla Roskamp Email Karla	Leen Bakker
Oprichter en voorzitter van Stichting Groenegraf.nl. Eric draagt zorg voor het onderhoud van de site en is eindverantwoordelijk voor de inhoud.	Karla zorgt voor de administratieve ondersteuning. Samen met Eric is zij aanspreekpunt voor bezoekers die aanvullingen of correcties hebben op de inhoud van de site. Daarnaast onderhoudt zij de database 'Begraven in het Eemland' en schrijft ze verhalen over oud Baarn in ons weblog.	Leen heeft al vele verhalen over oud Baarn geschreven voor ons weblog. Zijn specialiteit is 'branden in Baarn'. Als oud-korpslid van de brandweer Baarn kan hij daarover als geen ander vertellen, maar hij snijdt ook andere onderwerpen over oud Baarn aan.

Door de hulp van Karla, en Leen kan de site blijven groeien en de inhoud steeds met interessante gegevens aangevuld worden. Met name door Karla zal ook op het administratieve vlak voor mij verlichting komen waardoor ik mij kan blijven richten op het werken op de site en het bezoeken van oude Baarnaars voor het scannen van foto's en optekenen van oude verhalen.
Ik benadruk nog even dat naast dit 'redactieteam' nog vele bezoekers belangrijke bijdragen leveren aan de inhoud op de site. Op de hoofdpagina van Groenegraf.nl is een lange (niet complete) lijst met namen van vrijwilligers te vinden, die hebben geholpen door het sturen van informatie en beeldmateriaal. Natuurlijk hoop ik dat zij dat in de toekomst ook blijven doen en dat we nog vele vrijwilligers mogen begroeten.

Eric van der Ent

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op  Facebook en Twitter

Spakenburgsche Nieuwtjes uit 1916

Duijst schreef een bekend geworden gedicht van 17 coupletten over de watersnood in januari 1916, waarbij vele dorpjes aan de Zuiderzee onder water kwamen te staan waaronder ook een deel van Amersfoort en Baarn. Ook Spakenburg leed veel schade en het leed was groot. Verschillende gezinnen raakten dakloos, de botters in de haven waren op de kade geslagen en hadden daarbij zelfs huizen vernield. Deze watersnoodramp heeft de goedkeuring voor de plannen om de Zuiderzee af te sluiten door een dijk bespoedigd.

In één van mijn zoektochten naar oud nieuws, kwam ik een aantal foto's tegen over de bewuste watersnoodramp van Spakenburg in 1916.

Veel schade in de Haven aan de boten en woningen

Er bleef niet veel meer over van deze woning





De persoon aan de linkerzijde zou dat de eigenaar zijn?





Afsluitdijk

Aan de techniek van het vissen veranderde in de loop der tijd weinig. Vissers als Jan Duijst maakten wel de belangrijke overgang van zeilschepen naar motorschepen mee waardoor de vissers minder afhankelijk van het weer waren.
Daarnaast speelde vanaf 1918 de bouw van de Afsluitdijk een belangrijke rol in het Spakenburgse vissersdorp. Minister van Waterstaat, ir. Cornelis Lely, kreeg het parlement op 14 juli 1918 zover dat zijn plannen voor de afsluiting van de Zuiderzee werden doorgevoerd. Vooral de laatste watersnoodramp in 1916 waarbij de woeste Zuiderzee over de dijken sloeg, maar ook de voedselschaarste tussen 1914 en 1918 waren de overtuigende beweegredenen. Met het afsluiten van de Zuiderzee zou namelijk nieuw polderland voor akkerbouw worden gecreëerd. De Afsluitdijk was van grote invloed voor de toekomstplannen van de Zuiderzeevisserij: het zoute water en zijn bijbehorende zeevis zouden verdwijnen.





Gedicht: over de wonderbaarlijke visvangst

       

Jezus bevel zou niet missen Aan zijn jongeren: volgt mijn woord Na een nacht om niet te visschen De zegen Gods was nu aan boord Uit zijn volheid zou hij toonen Ja een machtwoord en er is Silveren netten vol met visch Te geloven in zijn woord wil hij beloonen Steld mijn versje ons tot leer Zoek uw heil steeds bij de Heer."

Dit gedicht schreef van Duijst op het voordeurtje van zijn botter. Het is gebaseerd op een bijbels verhaal - Johannes 21:1014 - waarin wordt verteld over een wonderbare visvangst. De beginletters van het gedicht vormen zijn naam: Jan Dujst sz.

  

Bron: Dekkers, O., 'Jan Duijst (1875-1947), visser', in: Utrechtse biografieën - Het Eemland 2, Utrecht 1999, pp. 71-73

 

Leen Bakker

Geplaatst door L.J.A.Bakker_

http://ljabakker.magix.net/website

http://www.knipselsuitkranten.nl

http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter