donderdag 31 december 2020

Gelukkig 2021 voor alle Baarnaars, Barinezen en Buitenlui!

 



Voorintekening gestart:

Vandaag is morgen alweer gisteren


Een nieuw jaar, een nieuw boek
met Baarnse herinneringen!

 

‘Vandaag is morgen alweer gisteren’ is een verzameling verhalen die vanaf september 2015 tot en met december 2017 periodiek onder deze naam in de Baarnsche Courant verschenen zijn. Drie enthousiaste auteurs: Cees Roodnat (Historische Kring Baerne), Ed Vermeulen (Historische Kring Baerne en Stichting Groenegraf.nl) en Eric van der Ent (Stichting Groenegraf.nl) schreven, elk op hun eigen manier, hun verhalen over oud Baarn voor de rubriek. Per verhaal werd aan de hand van actuele gebeurtenissen in Baarn teruggekeken naar vroeger en werden er bruggetjes van het heden naar het verleden geslagen. Een leuke manier om de voorbije tijd te koppelen aan het heden. Deze manier van schrijven heeft echter ook tot gevolg dat sommige verhalen iets aangepast of aangevuld moesten worden. Immers bij sommige verhalen werd de toenmalige actualiteit ingehaald door de huidige.

Voor het samenstellen van de verhalen werd geput uit de uitgebreide digitale collectie van Stichting Groenegraf.nl en de enorme verzameling gegevens en beeldmateriaal van de Historische Kring Baerne. Natuurlijk werd ook uitgebreid uit eigen herinneringen geput. De inspiratiebronnen zijn onuitputtelijk want: ‘Vandaag is morgen alweer gisteren’. En zo is het!


De voorintekening voor het boek is gestart. Het boek kost € 22,50 per stuk, exclusief € 4,95 verzendkosten. Bezorging in Baarn is gratis.
Bestelt en betaalt u het boek vóór 1 februari 2021 dan heeft u het boek gegarandeerd voor eind februari in huis. De oplage is beperkt, bestel dus op tijd!

 
Hoe kan ik het boek bestellen?


'Vandaag is morgen alweer gisteren' kost € 22,50 per stuk.
Bestelt u en betaalt u het boek vóór 1 februari 2021 dan heeft u het boek gegarandeerd vóór 1 maart in huis.


BEZORGING IN BAARN IS GRATIS! 
Verzendkosten buiten Baarn: € 4,95, ongeacht het aantal bestelde boeken.

Bestel op tijd want op = op.

 

Bestellen kan via email: groenegraf.baarn@gmail.com
Vermeldt u alstublieft de titel van het boek,
het aantal exemplaren en het leveradres.

zaterdag 26 december 2020

Een nieuw jaar, een nieuw boek

Vandaag is morgen alweer gisteren, Baarnse herinneringen



Voorintekening gestart:

Vandaag is morgen alweer gisteren


Nieuw boek met Baarnse verhalen!
 

Vandaag is morgen alweer gisteren

‘Vandaag is morgen alweer gisteren’ is een verzameling verhalen die vanaf september 2015 tot en met december 2017 periodiek onder deze naam in de Baarnsche Courant verschenen zijn. Drie enthousiaste auteurs: Cees Roodnat (Historische Kring Baerne), Ed Vermeulen (Historische Kring Baerne en Stichting Groenegraf.nl) en Eric van der Ent (Stichting Groenegraf.nl) schreven, elk op hun eigen manier, hun verhalen over oud Baarn voor de rubriek. Per verhaal werd aan de hand van actuele gebeurtenissen in Baarn teruggekeken naar vroeger en werden er bruggetjes van het heden naar het verleden geslagen. Een leuke manier om de voorbije tijd te koppelen aan het heden. Deze manier van schrijven heeft echter ook tot gevolg dat sommige verhalen iets aangepast of aangevuld moesten worden. Immers bij sommige verhalen werd de toenmalige actualiteit ingehaald door de huidige.

Voor het samenstellen van de verhalen werd geput uit de uitgebreide digitale collectie van Stichting Groenegraf.nl en de enorme verzameling gegevens en beeldmateriaal van de Historische Kring Baerne. Natuurlijk werd ook uitgebreid uit eigen herinneringen geput. De inspiratiebronnen zijn onuitputtelijk want: ‘Vandaag is morgen alweer gisteren’. En zo is het!


De voorintekening voor het boek is gestart. Het boek kost € 22,50 per stuk, exclusief € 4,95 verzendkosten. Bezorging in Baarn is gratis.
Bestelt en betaalt u het boek vóór 1 februari 2021 dan heeft u het boek gegarandeerd voor eind februari in huis. De oplage is beperkt, bestel dus op tijd!
Hoe kan ik het boek bestellen?


'Vandaag is morgen alweer gisteren' kost € 22,50 per stuk.
Bestelt u en betaalt u het boek vóór 1 februari 2021 dan heeft u het boek gegarandeerd vóór 1 maart in huis.


BEZORGING IN BAARN IS GRATIS! 
Verzendkosten buiten Baarn: € 4,95, ongeacht het aantal bestelde boeken.

Bestel op tijd want op = op.

 

Bestellen kan via email: groenegraf.baarn@gmail.com
Vermeldt u alstublieft de titel van het boek,
het aantal exemplaren en het leveradres.

Hieronder een klein voorproefje:

vrijdag 25 december 2020

Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon.

 

Het begon allemaal bijna 70 jaar geleden met de opa van de huidige eigenaar, in de tijd dat de Zuiderzee werd afgesloten door de Afsluitdijk en veel vissers werkeloos werden. Ook in Spakenburg zagen vele vissers zich beroofd van hun broodwinning. Lammert de Graaf, ook een visser, had dit al aan zien komen en heeft toen besloten om vis te gaan venten in Baarn en omgeving. Baarn was met name in die tijd een zeer welvarend oord. Omdat destijds een auto alleen was weggelegd voor welgestelden, moest Lammert de Graaf door weer en wind met de bakfiets naar Baarn.

Rechts op de foto Peter Koelewijn


Hard werken was het. Bijna dagelijks op en neer naar Baarn en zien dat hij zijn vis verkocht. Toen al stond Lammert de Graaf voor kwaliteit. Lammert was ervan overtuigd dat een    goed product zich zelf verkoopt, en dat de mensen daar voor terugkomen. En daarin heeft Lammert gelijk gekregen.

De zaak en de kwaliteitsgedachte gingen na verloop van jaren over op zijn zoon, Peter de Graaf. De zaak werd uitgebreid.

Peter ging naast verse vis ook kant-en-klare warm gebakken vis verkopen. Door het speciale recept, dat nog van oma De Graaf komt, is dit naast de altijd vers voor u schoongemaakte Hollands Nieuwe, uitgegroeid tot een specialiteit van Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon. Ondertussen besloot Peter om ook vis te gaan verkopen op markten in Baarn en omgeving. Zodoende kunt u ons tegenkomen op de markt in Baarn, Eemnes en Laren en in Amersfoort.

Ook vandaag de dag gaan de ontwikkelingen door bij Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon. De huidige eigenaar Eric de Graaf, zoon van Peter de Graaf, gaat met zijn tijd mee. En als het even kan is hij zijn tijd het liefst vooruit. Dit heeft onlangs geresulteerd in de aanschaf van een nieuwe rijdende winkel. Hiermee voldoet Het Viscentrum Peter de Graaf op alle fronten aan de eisen van de Warenwet en de HACCP. Door dit alles wordt de kwaliteit van de vis nog meer gewaarborgd.

 

Ook houdt Eric de Graaf de vinger aan de pols van de digitale wereld. Niet zo zeer om vis te verkopen, maar om mensen via het Internet te laten zien dat vis een wereldproduct is van vroeger, nu en in de toekomst. Want vis is lekker en bovenal zeer gezond!

Tot slot willen wij u melden dat u voor een overheerlijke warm gebakken visje of zo’n overmalse Hollandse Nieuwe de digitale snelweg toch even zal moeten verlaten. Kom gerust een keer bij ons langs en proef de smaak van vis zoals deze al generaties lang bij Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon te proeven is. Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon, dat smaakt naar meer! Tot ziens bij Het Viscentrum Peter de Graaf en Zoon.

 


De marktkraam op de Brink in Baarn







Geplaatst door L.J.A.Bakker

http://www.grijsvuur.nl

e-mail: bakker.groenegraf@gmail.com

maandag 21 december 2020

’Eindelijk thuis’, een Baarns kerstverhaal met een nautisch randje

 door Ed Vermeulen


Opgedragen aan Paul Ovink, kunstschilder en woordkunstenaar, geboren op 7 juli 1943 in Hilversum en overleden op 11 juni 2020 in Baarn. Bijna twintig jaar lang heeft hij de lezers van de Baarnsche Courant verblijd met zijn kerstverhalen.        


Onverwachte thuiskomst
en andere kerstverhalen
(Foto: Ed Vermeulen)
Ten eerste:
Het was in de dagen voor kerst 2019 dat bij de Baarnse uitgeverij Prominent het boekje ’Onverwachte thuiskomst en andere kerstverhalen’ van de hand van Paul Ovink verscheen. In de Baarnsche Courant van 11 december een foto van dit memorabele feit. Ons eerste, bij Boekhandel Den Boer gekochte, exemplaar werd geschonken aan een goede vriendin die in de week voor kerst zou worden opgenomen in het ziekenhuis. Onder de kerstboom, te midden van enkele andere geschenken, wachtte mijn eigen exemplaar. 







Uitgever Cok de Zwart (r) overhandigt eerste exemplaar
 aan Paul Ovink (Foto: Martin Hoogendoorn)


Oudejaarsdag:
Oudejaars zaligheden!
op deze laatste dag van 2019 ging ik, de oudejaarstradities getrouw, olie- en sneeuwbollen, appelbeignets en andere smaakvolle zaligheden halen bij Abel, uitbater van ’De Smaecken van Hamelink’ in de Laanstraat. In de rij wachtenden, een drietal personen voor mij, stond Ovink samen met zijn goede vriend Wim Hazeu, auteur van onder meer de prachtige Escher biografie. Twee bevriende Baarnse kunstenaars van wie de levenspaden elkaar al langer geleden hadden gekruist. 



Op huis aan via de Brink (Coll. HKB)
Na hun inkopen te hebben gedaan maakten zij aanstalten om via de Brink richting huize Ovink in de Kapelstraat te gaan. Zij passeerden op korte afstand. Ik greep dit moment aan om Ovink aan te spreken en te complimenteren met de uitgave van zijn boek. Hij (her)kende mij als trouwe lezer van zijn verhalen, zei dat het hem goed deed, en liep samen met Hazeu richting de Brink, het oudejaar uit en het nieuwe tegemoet. Met mijn tas gevuld met heerlijk ruikende lekkernijen ging ik naar huis, waar mijn vrouw vertelde dat onze oudste dochter, man en dochter (onze oudste kleindochter) op bezoek zouden komen. Iets om naar uit te kijken! Als een warme deken rolde het oudejaarsgevoel over mij heen: heimwee naar wat ooit was, het gedeelde verdriet om verloren dierbaren en tegelijkertijd uitkijken naar de kleine en grotere verwachtingen van het nieuwe jaar. Bij een glas feestelijke bubbels en een schaal vol lekkers werden onze herinneringen bevestigd en nieuwe geboren!


De kerstboom op de Brink (Foto: Caspar Huurdeman)



Winterse sferen in de Laanstraat, schilderij van Jaap de Ruig (1909-1992) (Coll. HKB)

’Eindelijk thuis’


Ed, bij zijn vrienden bekend als Edje, was zeeman, stuurman op de grote vaart. Zijn ouders hadden hem de naam Eddy meegegeven. Waarom? Hij wist het niet en had vergeten het te vragen. Aan boord luisterde hij naar de naam stuurman, mate of 2nd. Zijn schip, het m.s. Rochab, was met een volle lading bevroren tonijnen, in de haven van Antwerpen afgemeerd. Het was een vrijdag, de herfst had zijn intrede gedaan. Het regende en een harde wind striemde de Scheldekaai. Er waren vijf maanden verstreken sinds schip en bemanning uit Rotterdam vertrokken waren. Dat weekend zou er niet gelost worden. Wachtlopen was het devies. Collega derde stuurman bood aan om aan boord te blijven en de weekendwacht voor zijn rekening te nemen. Een mooi, door Ed zeer gewaardeerd, gebaar: hij kreeg nu de kans om in dat weekend op een heen en weer naar Baarn te gaan. Zijn oude, bijna versleten, weekendtas was snel gevuld, een treinkaartje al even snel gekocht. Voor hij het wist zat hij in het boemeltje van Utrecht naar Baarn. Onaangekondigd stond hij op de stoep en belde aan. Dit alles tot grote verrassing van zijn echtgenote, in verwachting van hun tweede kind. Hun dochtertje van ruim drie lag al in haar bedje en zette het bij het zien van haar vader op een brullen. Natuurlijk is het schrikken wanneer er plotseling zo’n verwaaid hoofd boven je bedje verschijnt. Het maakte wel dat Ed meer ging nadenken over zijn toekomstplannen. Het weekend vloog voorbij. Met de trein terug naar Antwerpen. Voor en achter*: op naar Rotterdam om de laatste bevroren vissen te lossen. Afgemonsterd. Géén echt verlof, maar slechts een paar dagen vrijaf die benut werden om de eerste stappen te zetten naar een baan aan de wal.



Het koel- en vriesschip m.s. Rochab in vol bedrijf (Coll. Ed Vermeulen)

***

Later dat jaar reizen op het weerschip Cirrus. Kerstmis thuis behoorde tot de mogelijkheden. Het lukte wonderwel! Kerstmis werd gevierd. Natuurlijk met een echte kerstboom. Iedereen blij en gelukkig: ’pappa thuis, pappa thuis’ riep de kleine meid. Oudejaarsdag: oliebollen halen in de Laanstraat. Daar liepen ze Ed en de kleine, nagekeken door mamma. ’Dag mamma!’ De terugweg naar huis bracht hen via de Brink waar een grote kerstboom stond te pronken en het carillon van de Pauluskerk kerstliedjes uitstrooide over het dorp door de Kapelstraat, door Ed altijd Chapelstreet genoemd. ’Sjeppelstreet’ riep de kleine meid. Ed vertelde dat hier, op no.6, een meneer woonde die kerstverhalen schreef. De meneer stond voor het raam en zwaaide. Ed en zijn dochtertje zwaaiden terug. ’Boekielees, boekielees’, riep ze, kindertaal voor een verhaal voorlezen. ’Ja, ja’ mompelde Ed, ’als we thuis zijn lezen we een verhaal, een kerstverhaal’. Zo gezegd, zo gedaan: 

’Twee sneeuwvlokken. Het sneeuwde. Twee vlokken vielen langzaam naast elkaar naar de aarde. Ze vielen eigenlijk al een heel poosje naast elkaar toen ze elkaar opmerkten…’ *. 

’Kestezels kijken’ zei de kleine meid. ’Ja, ja’, mompelde Ed weer, ’we gaan ook de kerstezels bekijken’; veel in getal, ieder jaar meer, en vast onderdeel van de kerststallenroute.


Kerststallenroute…De weg van het licht en natuurlijk de kerstezel (Foto’s: Gerard Adolfse)


***

s.s. Cirrus op volle zee (Coll. F. Haalmeijer)
Kerst voorbij, het nieuwe jaar stormachtig begonnen, had Ed een goed gevoel: hij wist zeker dat hij na nog een tweetal reizen inderdaad voorgoed thuis zou komen. Een wal-baan in het verschiet! Nog even doorbijten! Op een stormachtige nacht op Station Alfa, een desolate plek op de Noord Atlantische Oceaan ergens tussen IJsland en Groenland, slingerde en stampte de Cirrus dat het een lieve lust was. Ed liep de hondenwacht* en stond met zijn vaste wachtmaat matroos Frits, aan boord ’ouwe Frits’ genoemd, in de zestig, beer van een kerel, op de brug, beiden turend over een woeste zee. Naar wat eigenlijk? Frits luisterde altijd naar Eds verhalen over vroeger. Vooral die over verloren en onbereikbare liefdes vond hij prachtig. Hij kon er geen genoeg van krijgen, tot tranen toe geroerd vroeg hij: ’vertel nog een verhaal stuurman, zo aandoenlijk mogelijk’. Halverwege de wacht verdween Frits naar beneden om na een tijdje terug te komen met twee borden vol  met gebakken boterhammen, dik belegd met gebakken uien en ketchup. Die lieten ze zich goed smaken.


Ed’s thuisfront (Coll. Ed Vermeulen)
Het leek wel een verlaat kerstmaal! Plotseling ging de deur vanuit het trappenhuis naar de kaartenkamer open, er viel een streep licht op de brug en tot hun beider grote verbazing en misschien wel een beetje schrik stond daar de kapitein. Aardige man, Indisch. Maakte zijn laatste reis, bijna gepensioneerd. Hij moet, eenmaal aan het donker gewend, de verbazing op de gezichten van Ed en Frits gezien hebben. ’Wees niet bevreesd’ sprak hij met een lach ’Ik lag wakker, kon niet slapen en toen trok die geur van bawang goreng, gebakken ui, door het schip. De geur van toen vroeger in Indië. Onze kokki maakte dit vaak en wij later in het kamp ook, tot de uien op waren natuurlijk’. ’Selamat makan, eet smakelijk mannen en goede wacht verder’. 

 Veilige haven: Parkkade Rotterdam (Coll. F. Haalmeijer)

Hij verdween zoals hij gekomen was, stil een waardig, Ed en Frits in verbijstering achterlatend. Een reis later was het zover, de winter nog lang niet voorbij: stampend, slingerend en krakend in al haar voegen voer ’good old’ Cirrus, geboortejaar 1944, over de Noordzee naar Rotterdam. Veilige haven. Voor de allerlaatste keer afgemonsterd. Op naar huis. Voordat hij het wist zat Ed weer in het boemeltje van Utrecht naar Baarn. Nog een stukje lopen naar huis! Sneeuwvlokken vielen naast elkaar naar beneden. Thuis: de bel galmde door het huis! De deur ging open: ’Pappa thuis, pappa thuis’ riep de kleine meid. ’Ja, ja, pappa is thuis!’ lachte Ed. Eindelijk thuis en nu voorgoed! 



***

Als laatste: ’Eindelijk thuis’: een verhaal met een hoog autobiografisch gehalte, waarin de feiten evenals de tijd als sneeuwvlokken naast en door elkaar dwarrelen. 

Het fragment ’Twee Sneeuwvlokken’ komt uit een kerstverhaal geschreven door Toon Hermans, opgenomen in het in 1981 uitgegeven ’Kerstboek voor Tondo’, uitgave van Stichting Colombine-Breda

*voor en achter: gereed maken voor vertrek en/of aankomst; *hondenwacht: scheepswacht van 00.00 tot 04.00.

De schrijvers van deze rubriek wensen u een mooi Kerstfeest en een voorspoedig 2021.

Ed Vermeulen (1942)









Dit verhaal verscheen op maandag 21 december 2020 in de Baarnsche Courant  in de rubriek

  ’Vandaag is morgen alweer gisteren (bruggetjes naar vroeger)’

Deze rubriek is een samenwerking tussen de Historische Kring Baerne en Groenegraf.nl    

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op.
 Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

Geïnspireerd geraakt door onze oud Baarn-verhalen? 
Kom in actie en deel ook uw herinneringen op Groenegraf.nl.

vrijdag 11 december 2020

 Geschiedenis van Villa "De Bakermat " In 1904 startte de heer G.A. Pos met de bouw van deze villa.

Hij bouwde deze op de fundamenten van een in 1903 afgebrand huis.

De heer Pos was hoofdconsul van de ANWB en degene naar wie in 1918 de bekende "Posbank" bij Arnhem is vernoemd. De heer Pos gaf in 1904 de architecten Goot en Kruisweg uit Bussum opdracht om het huis (de villa) te ontwerpen. De villa kreeg de naam "Johanneshoeve". Op de gevel is een tegeltableau aangebracht met daarop een lezende vrouw met een fiets. De villa bestaat uit twee bouwlagen onder een overstekend schilddak met grote steekkappen gedekt met rode verglaasde Muldenpannen. Het huis is in baksteen uitgevoerd en grotendeels gepleisterd. Opvallend zijn de serres en de overdekte en niet-overdekte balkons, die de voorgevel domineren. Een en ander is uitgevoerd met fraai houtsnijwerk in chaletstijl. De topgevel linksboven heeft een inpandig balkon achter een grote halfronde boog, iets dat in Baarn zelden voorkomt. In 1921 werd de villa betrokken door de heer Knappert, die haar de naam "Panna Radja" gaf. Van 1954 -1958 woonde hier de familie Van Onselen en vanaf 1958-1965 werd de villa bewoond door mevrouw Weisenborn. In 1965 werd de villa in opdracht van het Groene Kruis verbouwd en aangepast ten behoeve van een opleidingsinternaat voor kraamverzorging. Tijdens renovatiewerkzaamheden kwam men een schouw met een tegeltableau tevoorschijn in een kamer van villa "Johanneshoeve" nadat dit jarenlang achter een plaatwerk verscholen had gezeten. Schouw en tableau zijn na deze vondst gerestaureerd en schoongemaakt. Het opleidingsinternaat bood onderdak aan 24 leerlingen en 3 stafleden. Op de rechter foto ziet u Karin Rooker - v. Maurik op de achtste rij, 2e van rechts, bij de diploma-uitreiking in 1972. Karin volgde daar intern de opleiding tot kraamverzorgster en haalde haar speldje. Zij vertelde dat zuster Kuiper aan het hoofd stond en er was nog een juf Gelissen en Westerbroek. Ik weet alleen wat voornamen van mijn studie genoten: Phia, Jeane, Jane, Suze en Ineke (zij is verloofd op de Bakermat). Wat ik wel weet het waren hele leuke maanden in de opleiding van Kraamverzorging. Ik sliep met Jacobine op 1 kamer. En hebben gordijntjes gehaakt voor de hele beneden verdieping. Tot 1985 worden kraamverzorgsters in dit mooie landhuis opgeleid. In 1987 werd de villa gekocht door mevrouw J. van Pampus. In april 1987 is vrijstelling verkregen van de gemeente Baarn ten behoeve van normale bewoning via de zgn. toverformule. Het pand mag worden bewoond door een aantal alleenstaanden zonder dat van woonsplitsing sprake is. De villa kreeg de huidige naam "De Bakermat". Mevrouw van Pampus had een ideëel doel met de villa. Dit mondde uit in 1988 in de nog bestaande "Stichting de Bakermat ". Het doel van de Stichting is zelfstandige bewoning door ouderen en wonen in een prettige en sociale sfeer. De villa biedt aan een achttal personen onderdak in een groene omgeving. Villa De Bakermat aan de Jacob van Lenneplaan 51 is een gemeentelijk monument in Baarn. De Jacob van Lenneplaan is op 19 februari 1891 genoemd naar de schrijver Jacob van Lennep (1802-1868). Het boek Ferdinand Huyck uit 1840 is van zijn hand en het verhaal speelt zich gedeeltelijk af in Baarn. Alhoewel de laan in 'Hoog Baarn' ligt, was zij van origine niet bedacht in het Wilhelminapark. Evenwel bestond de laan al in 1830.





vrijdag 4 december 2020

 De Baarnse Suikerwerkenfabriek of kortweg de Baarnse was een Nederlands bedrijf dat vanaf 1949 tot 1964 in Amersfoort was gevestigd. De formele oprichting was op 1 januari 1947 in Baarn. De fabriek, die snoepgoed, hagelslag en andere zoetigheden produceerde, werd groot in de jaren van de wederopbouw en was kenmerkend voor de naoorlogse industriële modernisering. Zo werd handig gebruikgemaakt van materialen als cellofaan om voorverpakt snoep te kunnen aanbieden, in die tijd in Nederland nog ongebruikelijk.

De directeuren, de gebroeders J.A. en A.C. van Ee, twee bakkerszonen uit Soest, begonnen eind jaren veertig op kleine schaal borstplaat te produceren, aanvankelijk in een garage of schuur aan de Faas Eliaslaan in Baarn, vandaar de naamgeving van de fabriek. Het bedrijf verhuisde in 1949 naar de Groningerstraat 19 in Amersfoort, naar het fabrieksgebouw waar voorheen melkinrichting 'De Hygiënische' was gevestigd. Het bedrijf maakte een snelle groei door en verhuisde uiteindelijk naar de Amersfoortse Nijverheidsweg 66. De Baarnse Suikerwerkenfabriek ging in 1964 op in chocoladefabriek Baronie, toen gevestigd te Alphen aan den Rijn.

Bekende merken heeft de fabriek niet voortgebracht. De Baarnse leverde wel snoep aan ketens als Jamin, Spar en De Gruyter. Men vervaardigde dropkogels, pindarotsjes, fondant, anijsblokjes, Dutch Cherries, pepermunt, advocaattips, (peren)drups, jujubes, laurierdrop, vruchten- en anijshagel en ander snoepgoed.

Op het hoogtepunt had het bedrijf zo'n tachtig werknemers en maakte de export een aanzienlijk deel uit van de omzet. De fabriek was van belang voor de werkgelegenheid in het Amersfoort van de jaren vijftig, met bedrijven als Erdal en Polak Frutal Works, een Essencefabriek, die ook aan De Baarnse leverde. De Azteken verbonden cacao met Xochiquetzal, de godin van de vruchtbaarheid. Zij dronken een chocoladedrank, xocoatl, vaak op smaak gebracht met vanille, chilipeper en piment. De drank zou vermoeidheid tegengaan, een resultaat van de cafeïne die een bestanddeel van de cacao is. Een Spaanse jezuïtische missionaris, Jose de Acosta, die aan het eind van de 16e eeuw in Peru en Mexico woonde, schreef al over dat effect. De drank werd onder andere gebruikt aan het hof van keizer Montezuma.

In 1585 werd chocolade voor het eerst op commerciële schaal van Veracruz naar Sevilla vervoerd. Chocolade werd toen alleen gedronken, waarbij de Europeanen er suiker aan toevoegden en de chilipeper weglieten. In 1615 werd de chocoladedrank bij officiële audiënties bij de Franse koning ingevoerd, totdat het gebruik door bezuinigingen weer werd afgeschaft. In de 17e eeuw was chocolade een luxeproduct dat vooral gebruikt werd door de adel. Eind 18e eeuw begon chocolade in prijs te dalen, zodat ook gewone mensen het konden betalen.

Op de 2e foto ziet u het snoepgoed, hagelslag en andere zoetigheden gepresenteerd. Op de 1e foto ziet u de directeuren, de gebroeders J.A. en A.C. van Ee.

Wilt u uw herinneringen delen, stuur een e-mail naar: bakker.groenegraf@gmail.com. Of een briefje aan: Baarnsch Geheugen Marisstraat 4, 3741 SK BAARN

woensdag 2 december 2020

Twee perfecte kerstgeschenken voor Baarnaars

 

 

2 KERSTGESCHENKEN

Voor Baarnaars en Barinezen
 

De perfecte cadeaus voor de Baarnaar in deze feestmaand.
 
Baarn in de Tweede Wereldoorlog... terugblik
door Wim Velthuizen

 
In dit boekje blikt Wim Velthuizen terug op de gebeurtenissen in Baarn tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanaf de eerste oorlogsdreiging, de evacuatie van Baarn, tot aan de bevrijding is het boekje rijk geïllustreerd met uniek beeldmateriaal.
Het boekje is uitgegeven in 2017 door Groenegraf.nl. De laatste exemplaren bieden we nu tegen een speciale prijs aan.
Een aanrader voor elke geïnteresseerde in de Baarnse geschiedenis.
Herrijzenis,
zwerver in Baarn
door Wijnand van Baaren

 
Dit verhaal is fictie, ontsproten aan de fantasie van de schrijver. Het verhaal vindt plaats in het Baarn van de jaren zestig van de vorige eeuw. De plaatsaanduidingen die voorkomen in het boek zijn echt bestaande plekken in Baarn. De personen die een bijrol toebedeeld hebben gekregen zijn personen die echt in Baarn geleefd hebben. Ze hebben echter in werkelijkheid niets met het verzonnen verhaal te maken en dienen uitsluitend om dit fictieve verhaal de nodige historie van Baarn in de jaren zestig mee te geven.

25% KORTING

Normaal € 19,50
nu
 €14,95

Let op: zolang de voorraad strekt. Op=Op

Speciale kerstaanbieding!
 
Herrijzenis, zwerver in Baarn
Wijnand van Baaren
Baarn in de Tweede Wereldoorlog... terugblik
Wim Velthuizen

Alleen hier
verkrijgbaar

slechts
 € 9,95

Let op: beperkte oplage, slechts enkele exemplaren verkrijgbaar

Speciale kerstaanbieding!
 

Bestel beide boekjes samen en betaal geen € 24,90, maar slechts € 23,50.

BEZORGING IN BAARN IS GRATIS! 
Verzendkosten buiten Baarn: € 4,95, ongeacht het aantal bestelde boekjes.

Bestel op tijd want op = op.
 

Bestellen kan via email: groenegraf.baarn@gmail.com
Vermeldt u welk boekje of welke boekjes u wilt bestellen,
het aantal exemplaren en het leveradres.