maandag 29 juni 2015

In het verleden ligt het heden, gemeentehuis Baarn

'In het verleden ligt het heden'. Dit nemen we hier wel heel erg letterlijk. Van Gregory Lovett ontvingen we een prachtige serie door hem gecreëerde impressies van Baarnse plekken. Deze impressies zijn stuk voor stuk ware kunstwerken waar in het heden en het verleden samenkomen. In elke afbeelding ziet u beelden uit het heden en het verleden samenkomen. De komende tijd zult u verschillende keren getrakteerd worden op zo'n mooie creatie van Gregory Lovett.


In deze eerste aflevering trakteert Gregory u op een mooie afbeelding van het gemeentehuis van Baarn, gezien vanaf de Brink.

Baarn's mooie gemeentehuis werd ontworpen door gemeentearchitekt F.F. de Boois (1874-1948) en is op 1 mei 1908 in gebruik genomen. Het in Jugendstil ontworpen gebouw vormt samen met de daarachter gelegen winkeltjes 'Onder de Rieten Dakjes' een sfeervolle entree naar het Baarnse winkelcentrum. Gregory Lovett heeft op een prachtige manier de huidige situatie samengevoegd met beelden van weleer. Voor het gemeentehuis ziet u de Baarnaars van weleer, terwijl rechts op het terras van het huidige 'Brinkzicht' bezoekers van nu een kopje koffie nuttigen.

Binnenkort: In het verleden ligt het heden, Albert Heijn aan de Eemnesserweg

Met dank aan Gregory Lovett voor zijn toestemming voor het gebruik van deze prachtige afbeelding.


Eric van der Ent


Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

vrijdag 26 juni 2015

Natuurschoon uit onze provincie: Het Villadorp Baarn

Deze keer 8 afbeeldingen van Baarn met de titel "Natuurschoon uit onze provincie: Het Villadorp Baarn". De afbeeldingen zijn voorzien van commentaar uit de jaren rond 1932.








Niet voor niets is het schoone dorp Baarn, een voornaam aantrekkingspunt voor talrijke vreemdelingen en ook velen uit de provincie zoeken in de zomermaanden hier hun week-end. Rijk is deze plaats bedeeld met heerlijke omstreken en met gulle hand heeft Moeder Natuur, aan Baarn verrukkelijke plekskens geschonken. Hierboven een kijkje in een der fraaie boschlanen, waar het een lust is te wandelen.


Een grappige foto bij de Noorderstraat in Baarn. De jeugd van groot tot klein moest natuurlijk op de gevoelige plaat en onze serie Baarnsche foto's zou zeker niet compleet zijn geweest zonder de Baarnsche jeugd... de Baarnsche toekomst.




De monumentale bekende gedenkbank op den brink te Baarn, waar menige bezoeker van het prachtige Utrechtse dorp de lens van z'n kodak voor openstelde, teneinde een kiekje als herinnering aan dit verrukkelijke plekje mede te nemen.




De commissies van welstand hebben dikwijls de fiolen van hun toorn uitgestort over het aspect van de moderne straat, die - en men zal dit zeker moeten toegeven - de voorname distinctie mist van het oude stadsbeeld. Baarn breidt zich uit!  Hier een voorbeeld van den modernen woningbouw (Marisstraat), die zich zeer wel laat apprecieren.


Een merkwaardige kiek van een moderne woningbouw te Baarn. Vanuit de poort heeft men een typisch gezicht op den nieuwen aanbouw, waarmede het dorp weder is uitgebreid. De foto werd genomen op het Mesdagplein in de z.g.n. Schildersbuurt!


Een leuk tafereeltje in het dorp Baarn. 'n Spakenburger vischvrouw in haar markante kleederdracht op weg om de Zuiderzee-bot aan den man te brengen! 'En zoo loopen ze in Holland nou allemaal' zei de Amerikaan, die deze kik mee nam om z'n overzeesche vrienden te toonen.



De 'blauwe koepel' op het fraaie landgoed 'Buitenzorg' van de familie Schouwenburg te Baarn.


Baarn doet veel voor zijn vreemdelingenverkeer - wij herinneren aan het kort geleden geopende Verkeershuis - doch ook zonder dat moeten de toeristen wel gelokt worden door de schoonheid van het groote dorp, waarvan wij hierboven weder een voorbeeld geven. Een aardig kijkje in de Laanstraat.



Leen Bakker

Geplaatst door L.J.A.Bakker




http://www.grijsvuur.nl

Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

dinsdag 23 juni 2015

Neergestort luchtschip in Eemnes 1917

door Betty Radstok


In het fotoalbum van mijn grootouders vond ik bijgaande foto. Deze foto intrigeerde mij al jaren, en daarom heb ik nu eens het verhaal bij de foto gezocht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog woonde mijn overgrootouders aan de Jacob van Lenneplaan in Baarn. Mijn grootvader E. M. Geijsendorpher was in de oorlog gemobiliseerd, en de familie was, zo blijkt uit het fotoalbum, al in het bezit van een fotocamera. Zo is er waarschijnlijk ook deze foto in het album terecht gekomen, toen er in december 1917 een luchtschip neerstortte in Eemnes.

 Tijdens de Eerste Wereldoorlog ontwikkelden de deelnemende landen nieuwe wapens en mogelijkheden om de strijd te kunnen winnen. Hetzij over land, hetzij door de lucht. Een ervan was een soort luchtschip, lijkend op een Zeppelin, maar dan niet met een vast geraamte. Nederland, in de Eerste Wereldoorlog neutraal , kreeg soms zijdelings toch met die oorlog te maken.

Op de vroege donderdagmorgen van 13 december 1917 werd de familie van bakker Heek, Wakkerendijk 3 te Eemnes –Buiten wakker een enorm lawaai. Buitengekomen zagen zij dat er een luchtschip van zeker 50 meter was gestrand op het dak. Daarbij werd de schoorsteen vernield en raakten veel dakpannen van het dak. De motoren en de gondel vielen tussen het huis en een schuurtje. Gelukkig raakte niemand gewond.  In eerste instantie was er veel verwarring omdat het luchtschip de Franse kleuren op de staartvinnen had en er ook een Engels vlag aan het gevaarte zat. Wat was er gebeurd? Waren er twee toestellen in botsing gekomen? En waar waren de inzittenden? De gondel die beschadigd was, was leeg. Men vond wel zeekaarten en allerlei Engels papieren ……………….. De motoren waren ook beschadigd en men vond een machinegeweer. Men vermoedde dat de inzittenden richting Baarn waren gevlucht. Nederlandse militairen werden erop uitgestuurd om hen te zoeken. Het terrein werd onder leiding van kapitein van Linden afgezet en veel spullen uit de gondel werden in het gemeentehuis van Eemnes gedeponeerd. Later zijn de restanten van het luchtschip naar het kamp op Soesterberg gebracht.
Het nieuwtje verspreidde zich al snel als een lopend vuurtje door het Gooi, met als gevolg dat de hele dag een stroom van nieuwsgierigen zich naar Eemnes begaf om het gevaarte met eigen ogen te aanschouwen. Waaronder ook veel mensen uit Baarn. Vanaf de Jacob van Lenneplaan slechts een korte wandeling.

Een paar dagen later vinden we in diverse kranten de vermoedelijke oorzaken van de crash.  Het luchtschip is vanaf de oostkust van Engeland vertrokken en is vermoedelijk door de mist afgedwaald. Boven land gekomen, kon men zich niet goed oriënteren. In de buurt van Sliedrecht en Poortugaal lukte het een aantal bemanningsleden om het schip te verlaten,  waarna het luchtschip met slechts een matroos aan boord zich stuurloos weer losmaakte en verder vloog. Mogelijk verliet men het schip omdat een van de motoren kapot was. Onderweg heeft het schip ook vastgezeten aan een telegraafpaal even buiten Utrecht. Nadat de paal was omgetrokken, raakte het schip weer los en dreef verder naar het noorden. Ook bij de Hooge Vuursche heeft het waarschijnlijk in de bomen vastgezeten en is daarna vrij dicht over de grond richting Eemnes voortgedreven.
De vijf inzittenden zijn vanuit Sliedrecht en Poortugaal onder militair geleide naar Den Haag overgebracht, alwaar ze werden geïnterneerd. Misschien helemaal niet de aller-slechtste optie, gezien de vele militairen die op de slagvelden en in de loopgraven het leven verloren hebben.

Een stuk doek van het luchtschip bevindt zich nu nog in het archief Eemland te Amersfoort.

Bronnen:
-Diverse krantenartikelen in het Amersfoortsch Dagblad / De Eemlander, de Nieuwe Amersfoortsche Courant en De Eembode.
-Foto: Particuliere collectie

3D beelden, hoezo modern?

door Eric van der Ent


Bij driedimensionale beelden denken we gelijk aan moderne technieken en spectaculaire effecten. Maar wist u dat men anderhalve eeuw geleden al bezig was om driedimensionale beelden te produceren? Nee, er waren nog geen bioscopen waar je met een futuristische bril naar een enorm scherm zat te kijken een waar je als het ware 'in de film' werd gezogen, maar driedimensionale foto's waren er al wel!



Om foto's een driedimensionaal effect te geven werden er twee 2D foto's gemaakt van hetzelfde punt. De twee foto's werden gemaakt vanaf twee verschillende standpunten, meestal ongeveer 65 mm uit elkaar, ongeveer de afstand tussen beide ogen. De gemaakte foto's werden naast elkaar op een kartonnen kaart geplakt, een heel erg nauwkeurig werkje. Met een speciale kijker kon men dan de foto's bekijken. De kijker zorgde ervoor dat de beide foto's gezien werden als één afbeelding in 3D.

De stereofoto bovenaan in dit artikel 'scoorde' ik onlangs op marktplaats.nl. De foto is gemaakt in 1890 door Hertz'scher Photographie-Verlag Amsterdam. Het fotoatelier draagt de naam van Sophia Herz, geboren in 1852 in Rastatt (Baden) in Duitsland. In 1879 vestigt zij zich samen met Sigmund Löw (1845-1920) in Amsterdam om daar een fotoatelier op te zetten. Klik hier voor meer informatie over dit atelier.

Herkent u wat er op de foto is afgebeeld? Waarschijnlijk is dat moeilijk te zien. Hieronder plaats ik één van de foto's uitvergroot.


Als u goed kijkt ziet u een bekend hek achter de man die centraal op de foto is afgebeeld. Inderdaad, het is het hek dat we nog steeds op het Stationsplein in Baarn vinden. Het hek dat in 1873 is neergezet, op initiatief van Prins Hendrik. Het behoort bij het plantsoen op het Stationsplein. Het fungeerde als visitekaartje voor voor Baarn. Treinreizigers die Baarn kwamen bezoeken. Tegenover het hek was het prachtige hotel Zeiler te vinden. De rijke Amsterdammers door dit soort mooie ornamenten naar Baarn gelokt om hier hun dagjes uit te besteden.


De oude foto is genomen vanuit de Koningsweg richting Stationsplein. Rechts van de fotograaf was hotel Zeiler te vinden. Links de ingang naar de Stationsweg. Bij de man op de foto is een waterfontein te vinden. Die zal bedoeld zijn om paarden te laten drinken. Koetsiers reden af en aan van en naar het station en het hotel. De prachtige oude lantaarns hebben jarenlang op het Stationsplein gestaan.

Eric van der Ent
Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter

zondag 21 juni 2015

From Souvenirs to Souvenirs, herinneringen aan Polygram,(Demis Roussos, Eurovison Songfestival, Fleetwood Mac’s Lyndsey Buckingham)

door Ed Vermeulen


In het eerder geplaatste verhaal Demis Roussos, vastgelegd voor later  haalde ik herinneringen op aan mijn ontmoetingen met Demis tijdens mijn ’muzikale’ loopbaan op de Populaire Repertoire Afdeling (wij spraken van de Pop-afdeling) van het entertainmentconcern Polygram. Ons hoofdkantoor was gevestigd in de helaas afgebroken villa Hoog Wolde, oorspronkelijke naam Villa Favorita. Mijn verhaal leverde mooie, bijzondere en soms ontroerende reacties op. Van Baarnaar, schrijver, kunstenaar en (oud)directeur Phonogram Leo Boudewijns kreeg ik deze foto:

Demis Roussos en Leo Boudewijns: Het is alles goud wat er blinkt! (coll. Leo Boudewijns)

Demis haalde voor de zoveelste keer de aan hem uitgereikte trofeeën op. Gezien zijn successen van toen en de daarbij behorende populariteit waren dat er velen.
Ditmaal naast een gouden plaat ook een gouden musicassette! Een bijna vergeten geluidsdrager. Of de heer Boudewijns een fan van Demis en zijn repertoire was vermeldt de historie niet, maar, indien het niet het geval was, dan heeft hij het prachtig verborgen gehouden achter een goed geacteerde vreugdevolle blik.

Mei 2015 Eurovisie Songfestival

Eurovisie Songfestival of zoals u wilt Eurovision Songcontest. Meer dan tien jaar een vaste waarde in mijn takenpakket van toen. Niet dat ik ook maar enige inbreng had bij de artiest- en of repertoirekeuze. Verre van dat. Ik verrichtte allerlei promotionele, administratieve en logistieke handelingen rond de releases van de plaatjes van de bij ons, Phonogram International, onder contract staande artiesten. Ook verzamelde ik al in een vroeg stadium alle beschikbare informatie over deelnemende nationale en internationale deelnemers, inclusief de verschillende muziekuitgeverijen. Informatie die door mij in allerlei lijstjes werd verwerkt. Het doel van deze niet altijd even spectaculaire lijstjesmakerij was om op het juiste moment onze slag te kunnen slaan bij het samenstellen van compilatiealbums met zo veel mogelijk, liefst alle, Songfestivalhits. Een toen uiterst lucratieve markt. En niet alleen in landen  waar singles niet of nauwelijks verkocht werden.

Soms werden mijn administratieve beslommeringen onderbroken door een bezoek aan het Songfestival zelf, zoals in 1980 in Den Haag. We hadden twee internationale ijzers in het vuur: Turkije met de mooie Ajda Pekkan en voor Spanje het charmante trio Trigo Limpio. Ik smaakte het genoegen om met Ajda kennis te maken tijdens een party gehouden op de Turkse ambassade in Den Haag. Dit alles onder het genot van een (Turks) hapje en een (alcoholvrij) drankje. Zo kwam je nog eens ergens.

Ajda Pekkan

Met haar lied ‘Petr’oil’, waarvan ik aanneem dat het Turks is voor benzine  behaalde zij een mooie vijftiende plaats.

Trigo Limpio ...een toost op de goede afloop!

Mijn echte ’moment of glory’ onderging ik tijdens een bezoek aan het Songfestival zelf. Even poseren met onze Spaanse bijdrage Trigo Limpio, bestaande uit Luis Carlos Gil, Iñaki de Pablo en de charmante Patricia Fernández. Gezien het glas met bubbels in mijn linkerhand had ik een groot vertrouwen in de goede afloop. Het mooie ’Quédate esta noche’ bereikte een uitstekende twaalfde plaats. Werk aan de winkel! Er werd een LP uitgebracht en het nummer zelf verscheen op ontelbare compilaties.


                               
Voor uw herinnering: de Nederlandse bijdrage in 1980 was Maggie MacNeal met het nummer ’Amsterdam’. Het behaalde een fraaie vijfde plaats. ’And the winner was’: Johnny Logan, Ierland met de tranentrekker ’What’s another year’.

Nu we het toch over het Songfestival hebben wil ik u in vertrouwen, dus het blijft onder ons (!), mededelen dat mijn ’alltime favourite’  het door Vicky Leandros gezongen Après Toi was en nog steeds is. Met dit fraaie en sterk gezongen lied behaalde zij voor Luxemburg in 1972 een eerste plaats. Begin zeventiger jaren bracht de charmante Vicky en haar gevolg een bezoek aan Baarn. Ongetwijfeld voor contractbesprekingen. Ook haar repertoire was aan mijn goede zorgen toevertrouwd. Zij werd gefotografeerd in onze nog spiksplinternieuwe kantoortuin aan de Amalialaan. Dit in mijn ogen foeilelijke gebouw waarin ik een viertal jaren werkte luisterde naar de verrassende en vooral ook romantische naam ’Amaliawolde’.

Vicky Leandros en haar gevolg op bezoek in Amaliawolde, v.l.n.r. 2x N.N, Oskar 'Ossie' Drechsler dir. Phonogram Duitsland, Reinhard Klaassen dir. Phonogram Int. , Vicky Leandros, Piet Schellevis president Phonogram Int.  (Coll. Historische Kring Baerne)

Een aantal jaren later, rond 1980, brachten Vicky en Demis tegelijkertijd een bezoek aan het Baarnse hoofdkwartier. Dit mooie Griekse onderonsje is in  zwart-wit vastgelegd op deze indringende opname. De mooie Vicky, met haar ogen zo diep als de Egeïsche Zee zelf, probeert aan Demis iets uit te leggen. Maar wat? Hoe belangrijk toen ook, doet het er nu zo veel jaren later niet meer toe.



Een Grieks onderonsje (Coll. Ed Vermeulen)                     

En ja, er werd gerookt en er was een goed gevuld glas binnen handbereik. Lokatie: het kantoor van directeur Phonogram International Aart Dalhuisen, in de houten keet. De goede oude tijd, toen de bomen nog redelijk hoog tot in de hemel groeiden.

Soms, heel soms komt er bij het horen van een songfestivalliedje een gevoel van heimwee bovendrijven. Eigenlijk is het meer een gevoel van: daar had ik bij willen zijn! Het overkwam me bij het Songfestival 2014 bij ’Calm after the storm’ van de Common Linnets. Vanaf dag één mijn favoriet! Wat had ik graag met deze act en aan dit project gewerkt. Uitgegeven door Universal Music maar toch nog steeds op de plek waar ooit Hoog Wolde stond.

Lyndsey Buckingham
Mei 2015, ook de maand dat de nog altijd immens populaire band Fleetwood Mac met alle bekende namen waaronder die van gitarist Lindsey Buckingham weer naar Nederland kwam. In de jaren  1981 en 1984 brachten wij op Polygram’s label Mercury Lindsey’s soloalbums ’Law and Order’ en ’Go Insane’ uit.


In november 1982 bracht Lyndsey in het kader van zijn Europese promotietour een bezoek aan de Popafdeling, in de ’houten keet’ op Hoog Wolde. Het leverde de volgende nu inmiddels historische foto op…


Lyndsey Buckingham 'shaking hands' met junior-productmanager Roy Teysse.
(Coll. Ed Vermeulen)
U ziet v.l.n.r Ed Vermeulen, collega productmanagers Albert Slendebroek (Berlin, INXS, John Parr) en zittend Dries van de Schuyt (Kiss, Dr. Hook, Steve Millerband). Staand met Runaways sweatshirt, als ik me niet vergis, Tjerk Lammers onze altijd goedlachse promotiemanager. Ons huismerk was Heineken!
Zowel Lyndsey als Roy Teysse zijn ‘still going strong’ in de internationale muziekwereld. Lyndsey speelt nog steeds de sterren van de hemel bij Fleetwood Mac, terwijl Roy Teysse al ruim veertien, niet altijd even gemakkelijke jaren, in een continu veranderende muziekmarkt bij Universal Music als Managing Director Universal Strategic Marketing werkt. Wat er ook veranderde, zijn werkplek is al weer geruime tijd aan onze eigen Baarnse Gerrit van der Veenlaan gevestigd op de plaats waar ooit Villa Hoog Wolde stond. Roy is het levende bewijs dat echt marketing en repertoire talent zich niet verloochent en zijn weg vindt. Ik ben er trots op, inmiddels lang geleden, een bescheiden bijdrage te hebben kunnen en mogen leveren bij de start van zijn mooie loopbaan in de muziekindustrie. Nu dierbare herinneringen!







Ed Vermeulen (1942)



Vragen, opmerkingen of tips? Neem gerust contact op. Uiteraard kunt u groenegraf.nl ook volgen op Facebook en Twitter