vrijdag 7 juni 2024

Welkom in Lage Vuursche

 Welkom in Lage Vuursche

Het authentieke dorpje Lage Vuursche ligt in het centrum van Nederland en trekt meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar vanwege de bosrijke omgeving, de gezellige restaurants, winkeltjes en natuurlijk de eindeloze recreatieve mogelijkheden. Je kunt heerlijk wandelen, fietsen, midgetgolfen of paardrijden.



Velen vinden daarna ’s zomers een zonnig plaatsje op één van de vele terrassen of een warm plekje bij de haard in de winter. De pannenkoek vindt nog steeds grote aftrek maar ook een gastronomisch maal kan gevonden worden in de zes restaurants die Lage Vuursche rijk is.

Dankzij de tientallen rijksmonumenten en de achttiende-eeuwse huizen in en om de Dorpsstraat heb je het gevoel dat de tijd hier heeft stilgestaan. Een Anton Pieck achtige sfeer in het dorp en het feit dat Lage Vuursche en omgeving het eerste grote bosgebied vanuit de randstad is, zorgt voor veel belangstelling. Het dorp heeft een Vorstelijke status omdat prinses Beatrix weer op kasteel Drakenstein woont. Hoewel het kasteel vrijwel geheel aan het oog wordt onttrokken, heeft het op velen een grote aantrekkingskracht.



vrijdag 31 mei 2024

het Baarnsch Lyceum

Het Baarnsch Lyceum

Een verhaal uit de Baarnsche Courant van 11 mei 1923. 

Zaterdag 5 Mei j.l. was een gewichtige dag in de geschiedenis van het Baarnsch Lyceum. Toen toch had de plechtige opening plaats van het nieuwe gebouw, dat achter het oude gebouwd was.


’s Middags half 3 hadden het Bestuur, de leeraren en de leerlingen zich verenigd in de ruime aula der school, terwijl ook een groot aantal ouders van leerlingen en verdere belangstellenden aanwezig waren. Onder de genodigden werden opgemerkt de Minister van Onderwijs Kunsten en Wetenschappen, Dr. j. Th. de Visser, de referendaris, Chef van de Afd. Middelbaar Onderwijs, van het departement van Onderwijs, de heer W. de Boer, Burgemeester en Wethouder van Baarn, de heren E. Enthoven, G. van Bleek en A. Hartsen van der Hoop, leden van de commissie van toezicht op het Middelbaar Onderwijs, de leden van het Curatorium, de hoofden van alle scholen te Baarn, de architect van het gebouw, de heer G. van Bronkhorst, de heer Statter, director der verenigde Schoolmöbelfabriken in Stuttgart, dr. C. P. Gunning, rector van het Lyceum te Amsterdam en vele anderen. Bericht van verhindering was ontvangen van den Commissaris der Koningin in de Prov. Utrecht, den inspecteur der Gymnasia, dr. C. J. Vinkesteyn en de inspecteur van het Middelbaar Onderwijs in de eerste inspectie, dr. H. A. J. v. Swaaij. Nadat een meisjeskoor uit de leerlingen onder leiding van Mej. G. E. M. de Bruijn van Melis en Mariekerke op verdienstelijke wijze een paar liederen had gezongen, nam de voorzitter van het bestuur Jhr. Dr. J. W. H. Rutgers van Rosenburg het woord. In een uitvoerige rede heette spreker alle aanwezigen hartelijk welkom. Hij bracht den Minister dank voor den financiële steun, welke van het Rijk was ontvangen en den verschillenden particulieren, die door bijdragen of door het nemen van aandelen de stichting van het Lyceum hebben mogelijk gemaakt. Bestuur en Bouwcommissie waren voor groote moeilijkheden geplaatst, vooral de financiën baarden veel zorg. Het eerste plan was veel te kostbaar, waarom een tweede gemaakt werd, waarvan de kosten ruim een ton lager waren. Er is gestreefd naar de grootste mogelijke soberheid, die echter geen afbreuk mocht doen aan de degelijkheid. De heer G. van Bronkhorst, de architect, heeft zich uitstekend van die taak gekweten, waarom hem een woord van hulde niet mocht worden onthouden. Daarna richtte spreker zeer waarderende woorden tot den rector der school, den heer Dr. J. A. Vor der Hake, onder wiens leiding de school in de korte jaren van haar bestaan reeds tot zo grootten bloei is gekomen.

Met den wens, dat de school steeds moge groeien en bloeien en dat ze een schone toekomst moge tegemoet gaan, sloot spreker zijn rede, die gedurig door daverend applaus werd onderbroken. Vervolgens werd het woord gevoerd door den heer dr. P. V. Astro, voorzitter der Bouwcommissie, die hartelijken dank bracht aan den architect, G. van Bronkhorst, aan den heer Statter uit Stutgart, den heer van Mels, conrector en den heer J. W. van Winkoop, tekenleraar, voor de schitterende uitvoering van het werk en de daarbij verleende medewerking op velerlei gebied. Spreker dankte de schenkster van de fraaie „Geuzenvlag”, die op het gebouw wapperde en noemt die vlag met haar heerlijke kleuren het symbool van den opbloei der jonge Ievens, welke op het Lyceum tot bruikbare mensen in de maatschappij worden opgevoed. 




dinsdag 21 mei 2024

Bescherming Bevolking Baarn in 1953

 Bescherming Bevolking Baarn in 1953

Opbouw van de organisatie Bescherming Bevolking in het rayon Soest-Baarn is zo goed als voltooid

Hoewel tot dusver van enige activiteit der Bescherming Bevolking te Baarn niet veel gebleken is, is de laatste maanden achter de schermen voor de opbouw van deze organisatie ook in deze gemeente met voortvarendheid gewerkt.


Het kaderpersoneel voor de sector Baarn van het rayon Baarn-Soest is thans aangeworven. De installatie van het kader heeft enige dagen geleden ten Gemeentehuize plaats gevonden.

Voor een beter begrip van de plaatselijke organisatie Bescherming Bevolking moge het volgende dienen:

De gemeente Baarn (zonder Lage Vuursche) en de gemeente Soest (zonder Soesterberg) vormen tezamen het Rayon „C” van de Kring Utrecht IV van de landelijke B.B.- organisatie. Deze samenkoppeling maakt het in tijd van oorlog mogelijk het gezamenlijk potentieel van beide gemeenten onder centrale bevelvoering in te zetten voor elk der beide gemeenten.

De leiding van het Rayon berust bij een Commandant (drs. L. J. Dijkstra te Soest), die verantwoording schuldig is aan de burgemeesters der twee gemeenten.

Het Rayon is onderverdeeld in 3 wijken, 2 te Soest en 1 te Baarn. De Baarnse wijk is verdeeld in 17 blokken, waarvan 13 de kern der gemeente omvatten.

De leiding van de B.B.-organisatie ter plaatse wordt gevormd door de heren P. V. Astro, sectorcommandant en A. Pentenga, wijkhoofd.

Daar voor de z.g. „buitenblokken” de benoeming van blokhoofden voorlopig niet urgent wordt geacht, zal het Kader van de Wijk voorshands bestaan uit de sectorcommandant, het wijkhoofd, 13 blokhoofden en hun plaatsvervangers.

Als blokhoofd zijn geïnstalleerd de heren: N. Vedder, Mauvestraat 2; G. M. Kerkhof, Zandvoortweg 31; W. van Gorcum, Juliana- laan 6; D. Molenkamp, Torenlaan 66; A. Stroo, Bremstraat 6; J. Stroo, Schoolstraat 55a; J. Benjamin, Gruttostraat 37; W. K. Kramer, Noorderstraat 19; D. van Toor, Ferdinand Bollaan 19; M. J. S. Sterneberg, Mollerusstraat 3 en A. B. van der Esch, Eemnesserweg 80.

De B.B.-wijken en blokken zijn op de eerste plaats zelfbeschermingsorganen.

Daarnaast komen de Overheidsformaties te staan, de z.g. Mobiele Brigades. Hieronder worden gerangschikt: le een Reddingsploeg 2e het Geneeskundig team; 3e de Brandweer; 4e Politie en Reserve-politie; 5e Gas- en Radiatiebrigade; 6e Indentificatieploegen; 7e een Opvangcentrum (voor gewonden b.v.).

Van deze Mobiele Brigades is het Geneeskundig team reeds gevormd. De leiding er van berust bij de heer J. A. Klijn, arts. Vanzelfsprekend zijn ook de Politie en de Brandweer reeds in de B.B.-organisatie ingeschakeld. De formatie Reserve-politie is in opleiding.

De dienst bij de B.B. Baarn

Aangezien het gehele rayon Soest-Baarn tot het z.g. „B” gevarengebied behoort, zullen alhier geen „vaste” Noodwachters worden aangesteld, doch zal elke blokploeg bestaan uit 18 vrijwilligers. Van groot belang, beter gezegd: van doorslaggevend belang, zal daarom de vrijwillige medewerking van de burgerij zijn. Ook de B.B. Baarn zal daarmee staan of vallen.

Men kan zich als vrijwilliger dagelijks ter Gemeentesecretarie opgeven zowel voor de blokploeg van eigen woonwijk als voor de plaatselijke mobiele Brigades.

vrijdag 17 mei 2024

antwoord zoekplaatje Spoorstr. hoek

 Antwoord vorige week:


[Pr Hendriklaan hoek Spoorstraat (1988)]

Ook in Baarn is de schaalvergroting van hei bankwezen van particuliere instellingen tot wereldomvattende bedrijven merkbaar geweest. We moeten dan terug naar 1913, toen mr. André de la Porte het Baarnse filiaal van de Amersfoortse bankiersfirma Methorst & van Lutterveld over nam. Een vooraanstaande Baarnse figuur, deze André de la Porte en toen al een kwart eeuw op dit terrein werkzaam.

ie bankinstelling had in december 1906 in ons dorp op de hoek Mollerusstraat/Eemnesserweg een bijkantoor geopend en de leiding daarvan toevertrouwd aan deze commissionair in effecten mr. L.L.F. André de la Porte.

Reeds een paar maanden na deze vestiging bleek dit bijkantoor, speciaal op het gebied van in- en verkoop van effecten, in een behoefte te voorzien. Daarom ging deze commissionair zich als een zelfstandig bankier in Baarn vestigen. Daartoe gebruikte hij de firmanaam André de la Porte en kocht een door verkaveling vrijgekomen bouwterrein op de hoek van de Prins Hendriklaan en het Beukenlaantje, dat inmiddels de naam Spoorstraat heeft gekregen.

Op die grond bouwde hij — met de ingang aan het Beukenlaantje — een villa met daarbij een kantoor. Opnieuw breidden de werkzaamheden zich dermate uit, dat reeds in 1917 een grondige verbouwing moest plaatsvinden om meer kantoorruimte te scheppen. Tevens opende de heer André de la Porte in die jaren filialen van zijn bank in Soest, Bussum en Laren.

De crisismoeilijkheden, welke in 1929 begonnen, lieten ook dit Baarnse bankiershuis niet ongemoeid. Men ontkwam niet aan grotere concentraties en in 1931 werden de bank en haar filialen overgenomen door de Gelderse Kredietvereniging, Mr. André de la Porte trok zich volledig uit de zaken terug.

De leiding van de kantoren in Baarn en Soest werd in handen gelegd van de heer O. Langelaar, die in 1907 reeds als 13-jarige jongen bij Methorst & van Lutterveld in dienst was gekomen. Hij heeft het bankiersvak geleerd van de heer André de la Porte, die hem graag handhaafde toen hij voor zichzelf begon. Reeds op 23-jarige leeftijd werd de heer Langelaar als procuratiehouder aangesteld en weer tien jaar later (in 1927 dus) werd hij in de firma opgenomen.

De Gelderse Kredietvereniging werd in 1936 met al haar vestigingen opgeslokt door de Nederlandse Handelmaatschappij, een sinds 1928 te Amsterdam gevestigde instelling met een wereldomvattend arbeidsveld. In Baarn bracht dat toen nauwelijks verandering, hoewel twee jaar later in 1938 een ingrijpende verbouwing doorgevoerd werd, doordat een belangrijk deel van het woonhuis bij het kantoor getrokken werd.

Op afbeelding uit 1921 wordt deze zijstraat van de Prins Hendriklaan nog ’Beukenlaantje’ genoemd. De villa annex kantoor, welke de heer André de la Porte er liet bouwen, komt er in al zijn pracht op uit.

Wilt u uw herinneringen delen, stuur een e-mail naar: bakker.groenegraf@gmail.com. 

Of een briefje aan: Baarnsch Geheugen Marisstraat 4, 3741 SK BAARN

Lees de 1500 verhalen over Baarn op: [HTTPS://groenegraf.blogspot.com]

De winnaar is: Joost van Opijnen


huidige situatie


vrijdag 10 mei 2024

Zoekplaatje


Zoekplaatje in Baarn

1: In welke straat stond deze villa?

U kunt hierop reageren via het sturen van een briefje naar:

Stichting Groenegraf.nl

T.a.v. Baarnsch Geheugen

Marisstraat 4

3741 SK BAARN

Of stuur een e-mail naar :

bakker.groenegraf@gmail.com

Onder de goede inzenders verloten we het boek “Waarom redden" over de Brandweer van Baarn.

Dit boek is geschreven door Maartje Hormes en Leen Bakker en uitgegeven door Personeelsvereniging Brandweer Baarn in 2007.

Daarnaast ontvangt de winnaar ook nog een fles wijn voorzien van een ansichtkaart uit Baarn, beschikbaar gesteld door Mitra Baarn - Van der Steeg Laanstraat 72, 3743 BH Baarn, tel: 035-5426063.     Lees de 1500 verhalen over Baarn op: [HTTPS://groenegraf.blogspot.com]

vrijdag 3 mei 2024

Luctor modelschool unicum in de wereld van het onderwijs.]

Een verhaal uit de Baarnsche Courant van januari 1956

Het zal de meeste Baarnaars wel niet ontgaan zijn, dat de laatste weken in de tuin van Luctor N.V. grote veranderingen plaats vinden. Achter het, op de hoek van de Oude Utrechtseweg en Gerrit van der Veenlaan gelegen, kantoorgebouw (Linker afbeelding de vroegere villa „Catharina” ) is in een snel tempo een school

Villa Catharina

gebouwd en de grote tuin rond het kantoor ondergaat een grondige verandering. Het bijzondere van deze prefabricated houten school is, dat zij niet door leerlingen, doch door autoriteiten op het gebied van het onderwijs, vertegenwoordigers van gemeentebesturen en schoolbesturen, ja zelfs door vertegenwoordigers van regeringen van tal van landen bezocht zal worden. Het bedrijf van Luctor N.V., dat ruim 20 jaar geleden werd opgericht en zich specialiseerde in een bescheiden collectie schoolartikelen voor de Zuid-West hoek van Nederland, heeft na de oorlog zulk een vlucht genomen, dat de naam Luctor niet alleen in Nederlandse onderwijskringen, doch in de gehele internationale onderwijswereld een goede bekende klank gekregen heeft. Om dit met een sprekend voorbeeld aan te tonen, wijzen wij er op, dat Luctor in de loop van 1955 alléén in Indonesië 280 middelbare en 22 technische scholen volledig heeft ingericht. Luctor N.V. onderhoudt handelsbetrekkingen met praktisch alle landen van Europa, staat in nauw contact met de afd. Onderwijsontwikkeling van de Unesco te Parijs en is een voorlichtingscentrum geworden voor onderwijsautoriteiten. Op de binnenlandse markt neemt het bedrijf met haar meer dan 12.000 afnemers een dominerende plaats in. De toonkamers in het kantoorgebouw aan de Oude Utrechtseweg, waar Luctor nu ruim 10 jaar gevestigd is, konden deze groei niet bijhouden. Zij puilden uit en beantwoordden niet langer aan haar voorlichtende taak. De oplossing van het probleem. De directeur van het bedrijf, de heer A. D. Baart, zag één mogelijkheid om dit probleem goed op te lossen: de bouw van een modelschool. Alvorens het idee werkelijkheid kon worden, moesten vele moeilijkheden overwonnen worden. De directie had hierbij gelukkig de volle medewerking van het gemeentebestuur. In het najaar van 1955 kon aan N.V. Houtbouw Van 't Verlaat te Giessendam-Hardinxveld opdracht gegeven worden, op het terrein van Luctor een modelschool te bouwen. De school staat er reeds. Zij telt vijf lokalen, die de voorgeschreven afmetingen hebben en volledig zullen worden ingericht. Hierbij zullen zowel het fröbel- en lager onderwijs als het middelbaar en nijverheidsonderwijs volledig aan hun trekken komen. Voor elk van deze groepen is een lokaal gereserveerd, waarin de schoolmeubelen en leermiddelen, die voor deze groepen bestemd zijn, tentoongesteld zullen worden. Het vijfde lokaal is speciaal ingericht voor de fysica-vakken. Het wordt een compleet werklokaal, waar met diverse instrumenten natuurkundige proeven genomen zullen worden. In de lokalen staan de schoolmeubelen reeds opgesteld, terwijl de kasten gevuld worden met de leermiddelen, waaraan elk der bovengenoemde schoolgroepen behoefte heeft. Het schoolgebouw heeft een overvloed aan licht en lucht en zou zeer geschikt zijn voor het onderwijs. Rechts de huidige situatie.

                     Lees de 1500 verhalen over Baarn op: [HTTPS://groenegraf.blogspot.com]


de huidige situatie


vrijdag 26 april 2024

antwoord zoekplaatje

 Antwoord van vorige week "Brandweerman"

De Baarnse brandweer anno 1930


Op 28 oktober 1930 schreef de toenmalige opperbrandmeester, de heer J.J. de Boois, een rapport aan de burgemeester van Baarn waarin hij de '1e reorganisatie van de brandweer van Baarn’ aankondigde:

Aangezien binnen korten tijd de Brandweer hier ter plaatse een reorganisatie zal ondergaan, in hoofdzaak door het aanschaffen van een motorspuit, komt daardoor, als natuurlijk gevolg dat mechanische krachten gaan vervangen, een gedeelte van het personeel overcompleet. Anderzijds zal bij de motorspuit personeel moeten worden aangesteld en wel in hoofdzaak bestaande uit technisch of bij de bouwvakken werkzame personen.

Omdat de handspuit aan den Eemnesserweg wordt afgeschaft, kunnen we de heren W. van Kouterik, W. Kamphorst, G. Ruijer, J. Meijnhardt, H. Brandt, H. Smits, A. Schutte, K. van Kesteren, N.H. Limper, E. van de Pol en C. Koffrie bedanken. Tevens ook, wegens het vervallen van de handspuit ‘Groeneveld’, de heren J. Schouten, S. Suik, G. van Amersfoort en A. van de Meent.

Twee spuitgasten moeten bij de Commandeur K. van de Wetering blijven voor de haspelwagen. Alle bij de brandweer, 14 ingedeelde gemeentearbeiders kunnen worden bedankt. Hiervan zullen enigen worden benoemd bij de eventueel aan te schaffen motorspuit. De overige manschappen kunnen voorlopig gehandhaafd blijven.

In 1931 werd geld beschikbaar gesteld voor modernisering van de organisatie door aankoop van een gemotoriseerde blusspuit. Rond dit jaar begon de organisatie uit vrijwilligers te bestaan. Een vrijwilligersvereniging werd opgericht en de opperbrandmeester en zijn plaatsvervanger kwamen in dienst van de gemeente.

Op de linker afbeelding wilden de toenmalige vrijwilligers van de Baarnse brandweer gaarne met hun (nieuwe) wagen poseren. V.l.n.r.: de heren Boer, van Resteren, Ligtenberg, v.d. Broek, Gielen, Hornsveld, van Dijen en van IJken.

Naast een gemotoriseerde blusspuit beschikte de brandweer over een motorspuit en vier handbrandspuiten/haspelwagentjes, die respectievelijk te Lage Vuursche, bij de Eembrug, bij Groeneveld en in het dorp waren geplaatst.

In 1946 werden de vergoedingen en de namen van de rangen van het korps van Baarn aangepast. Deze bestond toen uit 31 personen met namen van rangen als; Opperbrandmeester, Assistent Opperbrandmeester, Commandeur te Lage Vuursche, Manschappen te Lage Vuursche en te Eembrug. De nieuwe namen van de rangen die werden ingevoerd waren: Adjunct Hoofdbrandmeester, Brandmeester, Onderbrandmeester, Hoofdbrandwacht en Brandwacht.

In 1927 kregen de brandmeesters al telefoon en kwamen er zogenaamde wekkerlijnen en brandschellen. In de oorlogsjaren deed de sirene als alarmeringsinstallatie zijn intrede. In 1971 kwam hier verandering in, toen het ‘stil alarm’ werd ingevoerd.

De winnaar deze week is Kees Huurdeman. 

Wilt u uw herinneringen delen, stuur een e-mail naar: bakker.groenegraf@gmail.com. 

Of een briefje aan: Baarnsch Geheugen Marisstraat 4, 3741 SK BAARN

Kijk ook eens op onze website. Of lees de 1500 verhalen over Baarn op:

HTTPS://groenegraf.blogspot.com

De AA-Ford staat momenteel in de Brandweerkazerne in Baarn


zondag 21 april 2024

 Zoekplaatje in Baarn]


1. Wat voor beroep hebben deze mannen?


U kunt hierop reageren door uw antwoord te sturen naar:

Stichting Groenegraf.nl

T.a.v. Baarnsch Geheugen

Marisstraat 4

3741 SK BAARN


Of stuur een e-mail naar: bakker.groenegraf@gmail.com

Onder de goede inzenders verloten we het boek 'Waarom redden'. Een boek over de geschiedenis van de brandweer van Baarn met historische feiten en anekdotes en beschrijving van alle facetten van het brandweerkorps.

Dit boek is geschreven door Maartje Hormes en Leen Bakker en uitgegeven door Personeelsvereniging Brandweer Baarn in 2007. Daarnaast ontvangt de winnaar ook nog een fles wijn voorzien van een ansichtkaart uit Baarn, beschikbaar gesteld door Mitra Baarn - Van der Steeg, Laanstraat 72, 3743 BH Baarn.



vrijdag 12 april 2024

mondharmonicavereniging

 Mondharmonicavereniging Excelsior herdenkt 60-jarig bestaan in 1988

Mondharmonicavereniging Excelsior wordt volgende week zaterdag, 8 oktober 1988, ’s middags van 15.00 tot 17.00 uur een receptie gehouden in De Speeldoos aan de Rembrandtlaan. Een week later (15 oktober) volgt daar een feestavond, te verzorgen door de uit veertig personen bestaande Hilversumse groep The Lucky Boys and Girls. Deze ook in Baarn zeer goed bekend staande amateurs — in hun eigen woonplaats weten zij de zaal van Gooiland liefst vijf avonden vol te krijgen - hengen de showrevue Theater. Zelf bestaan deze Hilversummers al 51 jaar en oorspronkelijk vormden zij een... mondharmonicavereniging. Kaarten voor deze jubileumavond zijn verkrijgbaar bij N.K. Jansen, Balistraat 21 (tel. 14865), die trouwens reeds 51 jaar bij Excelsior actief is en daarmee tevens het oudste lid is.

Het optreden in Baarn van de mondharmonicavereniging Bravo uit Amersfoort (omstreeks juni 1928) had tot gevolg dat enige Baarnse mond- harmonicaliefhebbers de hoofden bij elkaar staken, een vergadering belegden en op 28 augustus 1928 de Baarnse mondharmonicavereniging Excelsior oprichtten.

De feitelijke oprichters waren de heren G. Greeven, H. Overeem, S. van Zijst sr. en J. Verwoerd. Dirigent werd de heer D. Greeven uit Amersfoort. Ondanks het bestaan van al twee mondharmonicaverenigingen in Baarn (Ons Genoegen en De Eendracht) bleek ook Excelsior in een behoefte te voorzien, want al spoedig steeg het aantal leden tot 65.

Het repetitielokaal was in die jaren gevestigd in de zaal van café Novum in de Laanstraat (vroeger stoffenhuis R. Polak), waar ook de eerste uitvoering op 5 januari 1929 werd gegeven.

Eind 1929 kwam Excelsior onder leiding van de heer D.A. Stor en tevens werd in zijn werkplaats gerepeteerd tot het uitbreken van de oorlog. Excelsior bespeelde toen als één van de eerste verenigingen de chromatische Polyphonia-instrumenten. Na de oorlog, op 10 april 1946, ondanks schaarste aan instrumenten, werden de repetities o.l.v. de heer Stor hervat.

B.M.V. Excelsior  in 1933 met dirigent Cor Kling

Oefenlokalen

In 1947 verhuisde Excelsior voor repetitiegelegenheid naar Christelijke Belangen, wat maar een jaar duurde. Daarna betrok men een bovenzaal van restaurant Astoria, waar Excelsior 10 jaar verbleef. Aansluitend volgden nog als repetitielokaal Onder de Linden, De Ark en de zaal van harmonie Crescendo. In het jaar 1949 kwam er een einde aan het 19-jarige dirigent- schap van de heer Stor.

Onder leiding namelijk van de heer Stor en bijgestaan door één van de oprichters, tevens voorzitter, name- •ijk de heer S. van Zijst, mocht Excelsior vele successen behalen, ondanks de soms (crisisjaren!) zeer moeilijke omstandigheden. De heer Cor Kling volgde in 1949 de heer Stor als dirigent op en bracht Excelsior naar grote hoogte. Op 17 oktober 1953 werd het 25-jarig jubileum herdacht met een receptie in Christelijke Belangen.

In het jaar 1961 gaf de heer Kling te kennen wegens hoge leeftijd te willen stoppen als dirigent van Excelsior. Een zeer sympathieke geste van hem was, dat hij zelf voor een opvolger zorgde in de persoon van de heer R. Jongerden, een oud-leerling van de heer Kling.

vrijdag 5 april 2024

 [Uit een oude Baarnsche Courant]:

Zonder twijfel zal Mr. J.C.G.C. Laan op 11 oktober 1858 zijn nieuwe ambt als burgemeester van Baarn met de nodige ambities aanvaard hebben. Bekend is dat deze opvolger van Jan (zoon van Frans) Pen zich gruwelijk ergerde over de vele koeien, die in zijn tijd op en langs de Baarnse straten te vinden waren.

Die tegenzin had niets te maken met het feit, of hij wel en niet een dierenvriend zou zijn. In het 'koeiendorp', dat Baarn destijds was, vervuilde ze evenwel het wegdek. De beesten moesten immers vaak zo maar langs de weg in de berm grazen, of werden tot aan de rand van het bos 'gehoed", om daar een maaltje te zoeken.

De burgemeester wond zich minder op over de runderen, dan wel over de onsmakelijke plakkaten, die zij op het wegdek achterlieten, wanneer zij over straat liepen. De mensen moesten er bij het lopen danig rekening mee houden en dat in een tijd waarin de gemeente nog (lang) niet over een eigen reinigingsdienst beschikte.

Daar wilde de nieuwe eerste burger van Baarn verandering in aanbrengen. De koeien liepen weliswaar vaak netjes aan de lijn, de "gevolgen" werden er niet minder op. Mr. Laan besloot er radicaal een einde aan te maken Een nieuwe verordening moest dat bewerkstelligen en de veldwachter kreeg de opdracht alle koeien, die hij op of langs de Baarnse straten aantrof, op te brengen naar het Rechthuis op de Brink.

 

Hotel Velaars op de brink in Baarn

Niet om de dieren voor het gerecht te slepen en evenmin om het hotel in staat te stellen een consumptie te serveren. Wel om de koe in een "schutbank" op te bergen, waar de eigenaar het dier pas kon bevrijden na betaling van een behoorlijke boete. Zo'n maatregel zal in het dorp beslist niet met vreugde begroet zijn, hoewel het een enkele keer ook tot een komisch verhaal aanleiding gaf. Want op een goede dag werd een 16-jarige plaatsgenoot op heterdaad betrapt, toen hij toch met zijn koe aan de lijn door Baarn liep. Nog wel in de holle zandweg, welke later naar burgemeester Laan vernoemd zou worden (Laanstraat).

De order was uiteraard niet voor niets gegeven en dus moest de veldwachter optreden. Hij zal met genoegen gezien hebben, dat de betrokkene niet al te oud was en het risico dus beperkt bleef. Inderdaad kon hij het dier zonder al te veel moeite afpakken, om aan het touw naar de schutbank te brengen.

In zijn voortvarendheid had de veldwachter echter niet gezien, dat de jongen ongemerkt het lange touw vlak bij de kop van het dier had doorgesneden. Hij merkte het ook niet doordat dit touw over de grond sleepte. Dom als een koe liep de "sterke arm" alleen met dat touw richting Brink, terwijl het beest zich rustig kon omdraaien en achter zijn baas huiswaarts liep.

Dergelijke waar gebeurde verhalen 't Is zo, ik weet het, want het was een neefje van v. Daatzelaar, die achter de kerk woont'') werden bij voorkeur verteld aan de borreltafel. Die voor de gewone man overigens niet in het Rechthuis stond, veeleer in een lokaliteit als De Bak". Een horecabedrijf aan de doorgaande weg achter de kerk (nu Stationsweg), schuin tegenover waar thans het  politiebureau staat op foto links en  rechts is Hotel Velaars.

Het oude politiebureau aan de Stationsweg

Daar kwamen trouwens niet alleen de Baarnaars, maar in de zomermaanden ook de "potverteerders uit andere gemeenten, die met grote wagens - "potwagens" werden deze Jan Pleziers genoemd, waarin wel 30 personen vervoerd konden worden - een dagje uit naar Baarn trokken.

vrijdag 29 maart 2024

 Het verhaal over de Oranjeboom lang geleden

Nu men momenteel aan de Oranjeboom druk bezig is op het kruispunt Amsterdamsestraatweg-Hilversumsestraatweg-Luitenant Generaal van Heutszlaan een modern verkeersplein te maken ten dienste van het steeds maar drukker wordend verkeer aldaar, plaatsen wij een oude foto van dit bekende kruispunt uit het begin van deze eeuw.

Wat het eerste opvalt is de volkomen rust, welke van dit plaatsje uitgaat. Totaal geen verkeer is er te zien; je zou tegenwoordig eenvoudig geen kans krijgen zo'n foto te maken. Het tweede wat opvalt, is dat de Luitenant Generaal van Heutszlaan precies tegenover de Hilversumse straatweg lag. Waarom men dit later veranderd heeft, hetgeen zeker geen verbetering was te noemen, konden wij niet te weten komen. Thans is de situatie weer veranderd


Ook op dit 'plaatje links een vertrouwd beeld in die dagen: de gaslantaarn. Moet u eens gaan kijken welk een enorme verlichting men met neonlampen op hoge masten daar thans heeft aangebracht. 

Op de boom op de hoek zit een verkeersbord uit die tijd. Hoewel op de foto moeilijk te lezen, staat er op: 'Verboden voor rijwielen en auto's'. Bedoeld zal zijn, dat het pad langs de bomen uitsluitend voor wandelaars is bestemd, fietsen moest men op de hoofdweg, hetgeen in die tijd gemakkelijk kon. En met de wandelaars werd in het begin van deze eeuw terdege rekening gehouden, hoewel ook vandaag de dag langs de Amsterdamse straatweg een wandelpad is te vinden. 

Tenslotte: op de hoek de bekende fraaie villa 'de Roosterhoeck', nog in z'n volle glorie. (Dit jaar pas afgebroken). De naam blijft ook in de toekomst evenwel behouden, want de aldaar te bouwen verzorgingsflat gaat dezelfde naam dragen.

Wie er toentertijd woonde? Wij maakten dezer dagen 'n praatje met mevr. Kotten, die al bijna 50 jaar in het vriendelijke witte huisje aan de overkant - op de foto niet zichtbaar - woont. (Eigendom van H.M. de Koningin). Ook zij wist niet precies of het nu de familie Cankrien of Pleines was. 

Later werd de villa aangekocht door de vereniging 'Trein 8.28' die er een kindertehuis vestigde en na nog enkele malen van eigenaar verwisseld te zijn, werd het grote huis de laatste jaren vóór de afbraak bewoond door enkele gezinnen met elkaar.

Dat is mu allemaal verleden tijd, evenals de kiosk op de hoek en de samenkomsten van bet Leger des Heils 's zondagsmiddags. Alleen 'het verkeer' is thans oppermachtig aan de Oranjeboom.


Wilt u uw herinneringen delen? U kunt hierop reageren via internet stuur een e-mail naar: bakker.groenegraf@gmail.com. 




Heeft u geen internet? Stuur een briefje aan:

Stichting Groenegraf.nl
T.a.v. Baarnsch Geheugen
Marisstraat 4

3741 SK BAARN

donderdag 28 maart 2024

 Antwoord zoekplaatje vorige week: Stationsplein

Een artikel van rond 1966: 

Een idyllisch plaatje, vindt u niet? Alles spreekt van gemoedelijkheid en rust: de wachtende koetsier met z'n hoge hoed op en het wachtende paard met z'n dek om op ons Stationsplein. Waarop ze wachten? Misschien is het rijtuig besteld door een familie die straks met de trein meekomt en een dagje in Baarn komt doorbrengen bij kennissen of zomaar om van de schone natuur te genieten. Het is ook mogelijk, dat de 'snorder' niet tevoren is besteld en op hoop van zegen staat te wachten om een passagier op te snorren.

Op de bok van het koetsje zit onze zegsman, de heer J.D. Broerze thans 61 (en wonende te Laren). Volgens hem dateert de foto uit omstreeks 1925, dus ruim 40 jaar geleden. Tussen twee haakjes: je zou niet zeggen, dat daar een jongen van 19 jaar op de bok zit, dat komt natuurlijk door die hoge hoed en de lange zwarte jas. Ten slotte, wij lieten de originele foto zien. Als u goed kijkt, ziet u net onder de zweep van koetsier Broerze, (die in dienst was bij de Gebr. v. d. Heiden) nog een snorder staan. Dat is Jan Verhoef uit de Weteringstraat.

Wat in die tijd een dorpsritje kostte? Drie kwartjes, een heel bedrag voor toen. Wilde men een tochtje maken in de omgeving van Baarn, dan betaalde men 3 gulden. De koetsier reed je dan naar de Hoge en Lage Vuursche of de kant van Laren op als men dat liever wilde. Alles rustig aan. ,,Maar ik had altijd méér vrachtjes dan Jan, want ik reed op gummi en hij op ijzer..." vertelde Broerze, nóg met enige trots.

Ons station is nog niet veel veranderd in die jaren, tenminste van buiten niet. Alleen de lampen, die u op het plaatje aan de gevel ziet hangen. zijn verdwenen. Ook het rustieke huisje op de achtergrond, juist boven de kop van het paard (mag je niet zeggen, een paard heeft een hoofd...) is afgebroken. Dat was de retirade van het station (sleutel aan het loket). Het witte hekje er omheen hield ongenode gasten op een afstand. Het gebouwtje rechts ervan staat er vandaag de dag nog precies zo. Alleen: in 1925 stond er op te lezen: Groenhuizen's Woningbureau, thans staat er op: Groenhuizen's Brandstoffenhandel. Een trottoir voor ons station kende men toen nog niet, zoals u ziet.

Op de foto zien we de taxichauffeur, die thans bij ons station staat te snorren op hoop van zegen. Zij vonden, dat gerekend naar de drie kwartjes van 1925, thans een dorpsritje van 1.75 (exclusief hoor!) géén geld is. Daarom blijven taxichauffeurs altijd arme jongens, weet u. Maar ze dragen dan ook geen hoge hoed meer, stel je voor!

Het toerisme in Baarn kwam na de aanleg van de spoorlijn al snel op gang. Grote drommen toeristen kwamen uit de grote steden naar Baarn om te genieten van de prachtige bossen en uitgestrekte polderlandschappen. Eén van de grote trekpleisters was in die tijd ook het prachtige Badhotel. Aan het begin van de vorige eeuw werden de eerste initiatieven ontplooid voor een toeristisch centrum om nog meer toeristen naar Baarn te lokken. Het eerste verkeersbureau dat Baarn kreeg was oorspronkelijk in gebruik als politiebureau. Foto links: het koetsje en rechts: het oude Verkeersbureau op het Stationsplein.

De winnaar deze week is Hans Wester uit Baarn.


Het oude politiebureau later VVV-kantoor





vrijdag 19 januari 2024

 Boswachterij De Vuursche - 1953

In de dertiger jaren kwam Staatsbosbeheer door aankoop van in de gemeente Baarn gelegen gronden in het bezit van een deel der Vuursche bossen, die ingedeeld werden bij de Houtvesterij Utrecht. Voor het beheer van deze gronden, die vóór 1938 de landgoederen „Klein Drakestein” (vorig eigenaar Jhr. H. P. J. Bosch van Drakestein), „De Hooge Vuursche” (van wijlen de heer J. A. L. v. d. Bosch) en „Groeneveld” (van de familie Taets van Amerongen) vormden, werd in September 1938 als nieuwe Dienstkring van de Houtvesterij Utrecht de Boswachterij De Vuursche gevormd.

De heer H. van de Hoef, werd met de dagelijkse leiding van de nieuwe Boswachterij belast. 

De bosbrandweerorganisatie.

De heer van de Hoef vertelde ons over de bosbrandweerorganisatie voor De Vuursche, De bosbrandweerorganisatie is hier in handen van de Utrechtse Bosbrandweervereniging, waarvan vrijwel alle bosbezitters lid zijn. Deze organisatie strekt haar werkterrein uit over de gehele provincie Utrecht. Ze is daartoe verdeeld in 3 stroken. Wij vallen hier onder de Noordelijke strook, waarvan de heer Wilhelm, rentmeester van het Landgoed Pijnenburg, commandant is. De strook is onderverdeeld in blusgroepen, t.w. de groepen Hooge Vuursche, Domein Soestdijk, Lage Vuursche, Pijnenburg, Soest en De Paltz. Elke groep heeft een groepscommandant en leden (blussers). Voorts heeft elke strook ook een of meer technische leiders. De U.B.V. krijgt haar geldmiddelen uit een Rijksbijdrage, donaties en bijdragen van gemeenten. De laatste op basis van het aantal inwoners en oppervlakte bos en heide. In Boswachterij De Vuursche kwamen de laatste jaren gelukkig geen branden van enige omvang voor.”



De wildstand

Hiervan vertelde onze zegsman, dat deze op de Vuursche behoorlijk is. Plaatselijk komen veel konijnen voor, die jonge aanplantingen nogal eens grote schade toebrengen. De reeënstand is nog steeds belangrijk minder dan voor de oorlog.

De oorlogsjaren deden veel kwaad

De heer van de Hoef vertelde over de schade, die Boswachterij „De Vuursche” gedurende de oorlogsjaren geleden heeft het volgende:

„Gedurende de laatste oorlogsjaren leed De Vuursche grote schade vanwege houtvellingen door de Duitse Weermacht en houtroof door de burgerbevolking in verband met de brandstofschaarste. Door de Duitsers werd rond 20 ha kaalgeslagen en daarnaast nog plm. 50 ha sterk beschadigd. In totaal ging hierdoor rond 5000 m3 werkhout verloren met een schade, tegen de toen geldende houtprijzen, van rond 107.000 gulden. Door de houtroof der burgerbevolking — voornamelijk uit Hilversum — werd nog eens 33 ha bos vernield of zwaar beschadigd. Deze schade bedroeg rond ƒ 26.000.—. In totaal werd ongeveer een vijfde van het bosareaal der boswachterij vernield of zwaar beschadigd. Hierbij moet worden opgemerkt dat ongeveer 75 van de 610 ha, die De Vuursche groot is, uit bouw- en weiland bestaat. Tot de Boswachterij behoren het kasteel „Groeneveld”, 4 boerderijen en 15 arbeiderswoningen.”

„Gelukkig” — zo vervolgde de heer v. d. Hoef — „zijn vrijwel alle kaalslagen, die tijdens de oorlog ontstonden, weer herbebost. Hierbij werden o.m. Douglas, Japanse lariks, grove den en Oostenrijkse den gebruikt, die met de eik, de beuk, de esdoorn en de populier tot de meest gebruikte houtsoorten behoren.